Κατάλογος
Δημιουργοί
Κυκλοφορίες
Διάφορα

Επικοινωνία

Μαμούθ κόμιξ

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

Editorial
ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ! - Ιστορική έρευνα για τον Αστερίξ
ΘΑΛΑΣΣΟΚΥΝΗΓΟΙ ΚΑΙ ΚΡΥΜΕΝΑ ΛΑΦΥΡΑ - Οι πειρατές και οι κουρσάροι στην ιστορία
ΜΕΓΚΑΛΕΞ - Ανατρεπτικές ρίζες

         

"ΗΛΙΟΣ, ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΑΛΑΤΙ..."

Από όλες τις εποχές χρόνου το καλοκαίρι μας αρέσει περισσότερο. Γιατί; Δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος! Απλά γιατί βρίσκουμε περισσότερο χρόνο να ξαναδιαβάσουμε ότι είχαμε αφήσει κατά μέρος το χειμώνα, όποιο κόμικς μας ξέφυγε, όποια ταινία δεν προλάβαμε να δούμε. Φυσικά όσοι σπουδάζουν θα νιώθουν ανακουφισμένοι αφού ο χρόνος τώρα θα περισσεύει!.
Επίσης μας αρέσει γιατί καθώς θα διαβάζουμε κάποια ιστορία, θα ακουμπάμε το βιβλίο ή το περιοδικό στα πόδια μας και το μάτι μας θα ιχνηλατεί τον γαλανό ορίζοντα μόνο που στο βάθος του θα χορεύουν οι δικές μας εκδοχές για το πως θα έπρεπε να φερθεί ο Κόρτο ή τι θα συνέβαινε αν ο Λόυκυ Λουκ αργούσε ή δεν περνούσε από το Χ..Ψ - Σίτυ εκείνη την ημέρα.

Το “ΚΟΝΓΚΟ” βραβεύθηκε πρόσφατα σαν το καλύτερο παιδικό κόμικς στη Γερμανία για το έτος που πέρασε. Νομίζουμε ότι το άξιζε γιατί έχει γερές βάσεις από πλευράς τεχνικής και σχεδίου, αλλά και γιατί η υπόθεσή του, καθώς και των Αμπραφαξ ακολουθεί την κινηματογραφική φιλοσοφία.
Οσοι περιμένατε υπομονετικά για το επόμενο Μέγκαλεξ δεν πέσατε έξω. H συνέχεια της ιστορίας έχει κρατήσει το σασπένς του πρώτου τεύχους και όπως αναφέρει ο Jodorowsky στη συνέντευξη που θα διαβάσετε, μας περιμένουν ακόμα αρκετές συνέχειες!...
Το Bloodline έρχεται με το προτελευταίο τεύχος του, χωρίς πολλές εισαγωγές και συστάσεις. Οι φανατικοί του είδους ας είναι έτοιμοι για όλα!.

Τη θάλασσα τη γνωρίζετε καλά; Αν δεν είστε και τόσο σίγουροι καλό είναι να διαβάσετε το άρθρο με τους πειρατές, το οποίο αν και δεν είναι απόλυτα σχετικό με τα κόμικς και το Comicon, όμως δίνει την ευκαιρία να δούμε από κοντά ,έστω και με συντομία, ένα φαινόμενο που τροφοδότησε ταινίες, κόμικς, νουβέλες, μυθιστορήματα και ονειροπολήσεις εκατομμυρίων ανθρώπων. Αλλωστε που ξέρετε; Μπορεί να υπάρχουν ακόμη!...

Καλό Καλοκαίρι!

Η.Χ



"ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ !"
Οι Rene Van Royen και Sunnyva Van Der Vegt ζητούν τη γνώμη της Ιστορίας σχετικά με τον Αστερίξ


[...Ητανε κάποτε ένα χωριό. Φημισμένο ! Σ'αυτό κατοικούσαν όχι και τόσο καλλίγραμμοι, φωνακλάδες ξανθοί και λαίμαργοι ιθαγενείς, που δεν πείραζαν ούτε μυρμήγκι αρκεί να μην τους πατούσες τον κάλο. Τότε γίνονταν φοβεροί και αν τύχαινε να'σουν ρωμαίος κατακτητής, ήθελες κομπρέσα νούμερο τρία για να συνέλθεις από τις φάπες !

Μια επικίνδυνη χορτόσουπα ή κάτι τέτοιο φόρτωνε το αίμα τους με τα απαραίτητα αμινοξέα και βιταμίνες κανοντάς τους ανίκητους. Οι μακρυνοί αυτοί ήρωες μας συνόδεψαν και το κάνουν ακόμα, σε απίθανα ταξίδια γύρω απο την Ευρώπη και όχι μόνο, όταν βασίλευε ο φοβερός και τρομερός Ιούλιος Καίσαρ και κάθε φορά που διαβάζαμε την κάθε ιστορία ήταν σαν να ήταν για πρώτη φορά. Πόσο ακριβείς είναι όμως οι πληροφορίες στον Αστερίξ ; Πόσο πιστά είναι τα γεγονότα που περιγράφονται ; Εχει αξία να ξέρουμε την αλήθεια ; Οι Rene Van Royen και Sunnyva Van Der Vegt, τολμούν την έρευνα παρακινούμενοι από κάτι παλιά Αστερίξ που ξαναδιάβασαν πολλά χρόνια αργότερα. Στο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό από τις εκδόσεις μας εξετάζονται πολύ λεπτομερειακά όλες οι ιστορικές λεπτομέρειες και αναφορές για τον Αστερίξ, το χωριό, τις μάχες, τη Γαλατία, τον Καίσαρα, τη Ρώμη, δείχνοντας τα όπως πραγματικά υπήρξαν χωρίς προκατάληψη. Ας δούμε μερικά αποσπάσματα :

Χωριά;
Ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ ζουν σ' ένα χωριό που βρίσκεται στην Αρμορική, που είναι η παλιά ονομασία της Βρετάνης και της Νορμανδίας. Οι δημιουργοί του κόμικς δεν καθόρισαν επακριβώς την τοποθεσία του χωριού, όπως φαίνεται στον γνωστό χάρτη της Γαλατίας στην σελίδα 3 κάθε τεύχους . Και ο επίσης γνωστός μεγεθυντικός φακός πάνω από το χωριό δεν μας επιτρέπει μια ακριβή τοποθέτηση του χωριού στον χώρο. Με μια σχετική δυσκολία μπορούμε να ανακαλύψουμε ότι το περί ου ο λόγος χωριό πρέπει να βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της χερσονήσου της Βρετάνης. Ο ίδιος ο οικισμός έχει σχεδιαστεί στα σύνορα μεταξύ δύο κόσμων. Από τη μια βρίσκεται η ακτή που βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό, ενώ από την άλλη το χωριό περιβάλλεται από αγρούς, χωράφια και δάση. Τα σπίτια των κατοίκων αποκόπτονται από τον έξω κόσμο μ' ένα ξύλινο τείχος με πύλες που κλείνουν. Μέσα σ' αυτό το ασφαλές περιτοίχισμα κατοικούν και εργάζονται οι ανυπότακτοι Γαλάτες. Αυτές είναι εικόνες γνωστές και τόσο πειστικές που με δυσκολία θα πίστευε κανείς ότι η ιστορική Γαλατία στην πραγματικότητα ίσως ήταν διαφορετική. Ζούσαν όμως πραγματικά οι Γαλάτες την εποχή του Καίσαρα σε τέτοια χωριά και στην Αρμορική; Τι μας είναι γνωστό γι' αυτό το θέμα;
Ο άνθρωπος που μπορεί να μας δώσει σχετικές πληροφορίες είναι ο ίδιος ο Ιούλιος Καίσαρας. Από τα απομνημονεύματά του για τον γαλατικό πόλεμο γίνεται σαφές ότι πολλοί Γαλάτες κατοικούσαν πραγματικά σε χωριά. Η συχνότητα με την οποία ο ρωμαίος στρατηγός δίνει διαταγή να πυρποληθεί ένα γαλατικό χωριό δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί. Τα απομνημονεύματά του όμως φανερώνουν και μ' ένα άλλο τρόπο ότι υπήρχαν αμέτρητα χωριά στη χώρα που κατοικούσαν οι Γαλάτες ιστορικά...]


"ΘΑΛΑΣΣΟΚΥΝΗΓΟΙ ΚΑΙ ΚΡΥΜΕΝΑ ΛΑΦΥΡΑ"

Κατορθώματα” κουρσάρων και πειρατών στην εποχή της ακμής τους.


[...Τους παλιούς καλούς (;) καιρούς που η θάλασσα ήταν καθαρή και τα ψάρια όλο υγεία, καραβάκια, σχεδίες, μπουκάλια με μηνύματα και τσούχτρες μεγέθους τηγανίτας και άνω, αρμενίζανε στις πανέμορφες καθαρές θάλασσες της Μεσογείου και του Ατλαντικού. Ψηλά στον ουρανό, κατάλευκοι γλάροι φτερουγίζανε σκορπώντας τσιριχτές μελωδίες και καβουράκια τριγυρίζανε στους βράχους. Στις πανέμορφες αυτές θάλασσες οι άνθρωποι ψάρευαν ευτυχισμένοι, καμμιά φορά κολυμπούσαν - το κολύμπι δεν ήταν διαδεδομένη καλοκαιρινή ψύχωση - και φυσικά δεν υπήρχαν υποβρύχια. Επειδή ως γνωστόν ο άνθρωπος είναι το πιο πολιτισμένο πλάσμα της φύσης για να δείξει το επίπεδό ανέκαθεν μόλυνε τις θάλασσες. Εκείνες τις εποχές, δεν υπήρχαν βιομηχανικά απόβλητα να κυκλοφορούν στο νερό,αλλά μπορούσες να πέσεις πάνω σε κάποιο πειρατή και να βρείς για τα καλά το μπελά σου.! Πειρατές: μια λέξη που έχει κοινή ρίζα με τον πειρασμό δηλαδή την παρακίνηση κάποιου, ώστε να εκτελέσει πονηρές και αξιόποινες πράξεις εις βάρος των άλλων. Υπήρχαν από τα πανάρχαια χρόνια και όλοι είχαν ειδική προτίμηση στην επίθεση εναντίων των εμπορικών πλοίων, την "συμπτωματική" θανάτωση των αντιστεκομένων και την αρπαγή των αγαθών που μεταφέρονταν. Μια ενδιαφέρουσα δηλαδή και αποδοτική απασχόληση και χωρίς Φ.Π.Α. Επρεπε ασφαλώς ο υποψήφιος πειρατής να'ναι και λιγάκι δολοφόνος, κακούργος, αδίστακτος και άλλα χαρίσματα που καλύτερα να μην αναφερθούν. Οι παλιοί ναύτες και κυρίως αυτοί του μεσαίωνα και αργότερα δεν πήγαιναν όπως η Αλίκη στο ναυτικό, αλλά στρατολογούντο εθελοντικά και ήτν φυσικά μισθοφόροι. Υπόγραφαν συμβόλαιο περιορισμένου χρόνου και αν τύχει και επιζούσαν πληρώνονταν κανονικά, αλλιώς ;!...

Μια άλλη κατηγορία πειρατικής τακτικής που συνήθως μπερδεύεται με τους πειρατές είναι οι κουρσάροι.Το όνομα βγαίνει από το λατινικό cursarius, που σημαίνει πάλι πειρατής. Εχουν μια ουσιώδη διαφορά, αφού ενώ κάνουν επιθέσεις και σίγουρα δεν είναι πιο άγιοι από τους προηγούμενους αφού κι αυτοί θα επιδοθούν στην επίθεση, στους σκοτωμούς και την αρπαγή, εντούτοις ενεργούν κατόπιν εντολής του βασιλιά, ή του μονάρχη και πάντοτε κατόπιν συγκεκριμένης εντολής και πάντοτε εναντίον εχθρικής χώρας. Στον Ιωάννη Πιστολέ, βλέπουμε να περιγράφονται χιουμοριστικά πολλά τέτοια στοιχεία όπως της στρατολόγησης και των εντολών από τον βασιλιά.

Με αφορμή το 4ο και τελευταίο τεύχος της σειράς που θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό σκεφτήκαμε να ασχοληθούμε λίγο με αυτό το θέμα. Αλλωστε που ξέρετε, τώρα το καλοκαίρι μπορεί να συναντήσετε κανένα, (καθώς θα ονειρεύεστε στην πλαζ φυσικά!).


Κάτι πιό συγκεκριμένο;

Στην αρχαία μας ιστορία, η πειρατεία δεν θεωρείτο υποτιμητική απασχόληση αλλά αντίθετα σοβαρή και προσοδοφόρα. Οι Φοίνικες ήταν από τους πιό διάσημους πειρατές. Ο Μίνως της Κρήτης προσπαθώντας να εγκαθιδρύσει την αρχαία μινωϊκή θαλασσο-κρατορία, (βλ. Ταξίδια του Αλίξ 3) κυνήγησε συστηματικά τους πειρατές. Αλλο παράδειγμα ήταν ο Διονύσιος ο Φωκαέας, που μετά την αποτυχημένη επανά-σταση των Ιώνων κατά των Περσών δεν κατέφυγε στην Φώκαια αλλά κατευθύνθηκε προς τη Σικελία όπου έκανε πειρατείες κατά Καρχηδονίων και Τυρρηνών. Μετά τους μηδικούς πολέμους η Αθηναίοι θέλοντας να έχουν την κυριαρχία του Αιγαίου κατεδίωξαν και αυτοί έντονα τους πειρατές....

Θέλουμε κάτι πιό φρέσκο !


Οι γραφικοί με μαντήλι, σκουλαρίκι, και παπαγάλο και γυριστό σπαθί πειρατές αντικείμενο παιδικών ονείρων οφείλονται στη παρουσίαση που έκανε γι' αυτούς το Χόλιγουντ. Οι πειρατές δεν ήταν οπωσδήποτε γενναίοι με φρεσκοσιδερωμένες λευκές πουκαμίσες και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό αλλά το συχνότερο προέρχοντο από πολύ χαμηλά κοινωνικά στρώματα που είχαν αποδεκατιστεί από τη φτώχεια και την πείνα.

Το να καταταγούν πειρατές δεν ήταν κάτι το επιλήψιμο και παράνομο. Ηταν τρόπος επιβίωσης καθώς η πειρατική ζωή παρ' όλους τους κινδύνους, έδινε ένα πιάτο φαγητό στον ακτήμονα ή τον ενδεή. Με την επέκταση των ναυτικών δρόμων γύρω στον 15ο αιώνα άλλαξε και η φύση της πειρατείας που μέχρι τότε αφορούσε πλοία με μικρό τονάζ και όχι συχνές επιθέσεις Τα Ευρωπάικά εμπορικά πλοία, έπλεαν προς Ασία, Ευρώπη και Αμερική, διακινώντας αγαθά και οι πειρατικές επιδρομές έγιναν αντικείμενο προσοχής από τα κράτη της Ευρώπης. Εν τούτοις το Αγγλικό ναυτικό, στην αρχή της εποχής των ιστιοφόρων, όφειλε μεγάλους αξιωματούχους του σε άτομα που υπήρξαν πειρατές όπως οι Χώκινς, Ντραίικ και Γρομπίσερ.

Πάντως τα μεγάλα ταξίδια απέκτησαν νέο είδος οργανωμένων απειλών και ακόμα και οι έμποροι συχνά δεν διέφεραν σε τίποτα από πλευράς εξοπλισμού σε σχέση με τους πειρατές, καθώς ήταν αναγκασμένοι να κουβαλούν βαρύ οπλισμό, τα δε κρατικά μονοπώλια θα κρατούσαν γερά τα ηνία του εμπορίου με κάθε μέσο, έστω και αν αυτό ήταν πολεμικό. Κάποιοι έμποροι θα ονομάζονταν καταχραστές, κλέφτες ή πειρατές μόνο και μόνο επειδή αναζήτησαν την προστασία άλλου κράτους.
Τέτοια ήταν η περίπτωση του Χώκινς ο οποίος έκανε ταξίδια στην Αμερική της επόχής της βασίλισσας Ελισάβετ και τα οποία ήταν τόσο προσοδοφόρα ωστέ να βρεί αργότερα μπροστά του τα αντίποινα των πρώην "εργοδοτών" του. Είναι λάθος να νομίζουμε ότι οι πειρατές μάχονται μόνο σε "ναυμαχίες" και γενικώς ήταν ένα ατίθασο θαλάσιο είδος. Οι μάχες γίνονταν και στην ξηρά. Τα πληρώματα πλοίων γύρω στο δεύτερο μισό του 17ου αι. συνεργάζονταν με βετεράνους από τις Αντίλλες ή ακόμα απόστρατους του Τριαντακονταετούς πολέμου, του Αγγλικού Εμφυλίου, ή του Γάλλο - Ισπανικού πολέμου.

Η δύναμη τους δεν μπορεί να υποτιμηθεί και πολλές φορές τα θύματα είδαν στρατιές όπως αυτές του Μόργκαν να προχωρούν στοιχισμένες κάτω από τον ήχο τυμπάνων και με τις σημαίες υψωμένες να κυματίζουν. Τέτοιες συμμαχίες έκαναν τους πειρατές να μπορούν ν' αντιμετωπιζουν πολύ μεγαλύτερες Ισπανο-Αμερικανικές στρατιές και να τις νικούν. Ακόμα και όταν ο αρχικός ενθουσιασμός των πειρατών έπεσε κατόρθωναν να νικούν με τις ίδιες βασικές τακτικές.

Συνήθως ένας μεμονωμένος πειρατής πλησίαζε το στόχο για να μαζέψει πληροφορίες. Κατόπιν χρησιμοποιούσαν τα πλοία για να πλησιάσουν και να αποβιβαστούν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, συνήθως νύχτα, και προχωρούσαν αθόρυβα μέχρι το πρωί. Συνήθιζαν να γίνεται αυτό Κυριακή για να βρουν απροετοίμαστα τα θύματα. Η επίθεση θα γίνονταν σφοδρή, απότομη και ικανή να φέρει σύγχυση με πολλούς πυροβολισμούς και θόρυβο ώστε να υπερκεράσει την οποιαδήποτε αντίσταση πριν αυτή αναπτυχθεί, περιορίζοντας τις απώλειες των πειρατών και παραλύοντας τον αντίπαλο. Αιχμάλωτοι συγκεντρώνονταν ταχύτατα σε κεντρικό σημείο, συνήθως εκκλησία, ενώ αποθήκες και κτίρια λεηλατούνταν και λάφυρα μαζεύονταν σε σωρό ώστε να φορτωθούν στα πλοία που ήταν αγκυροβολειμένα εκεί κοντά. Οι πλούσιοι συλληφθέντες βασανίζονταν για να αποκαλύψουν τα πλούτη τους ή τους απήγαγαν για να καταβληθούν λύτρα για την απελευθερωσή τους σύντομα, μέσα σε λίγες μέρες και πριν φτάσουν οι ενισχύσεις. Οι πειρατές έφευγαν με όσο πιο πολλούς Ινδιάνους και έγχρωμους μπορούσαν, για να πουληθούν ως σκλάβοι στα σκλαβοπάζαρα των Αντιλλών.
Η ισχύς των πειρατών οφείλονταν και σε έναν άλλο παράγοντα: Τα πυροβόλα όπλα. Οι πειρατές αν και λιγότεροι, τα κατάφερναν μια χαρά με την πονηριά, την ταχύτητα κινήσεων και τα μουσκέτα. Οχι μόνο στη ξηρά, αλλά και πάνω στα πλοία, όπου παρατεταγμένες ομάδες μουσκέτων (πρώτων πυροβόλων όπλων) υποκαθιστούσαν τα κανόνια. Οι γάλλοι Flibustiers, ένας οργανωμένος σχηματισμός πειρατών, προτιμούσε από την πλάγια ομοβροντία, την βροχή από σφαίρες μουσκετών αρχικά και την έφοδο στο πλοίο αργότερα. Δεδομένου ότι βιομηχανίες όπλων δεν υπήρχαν, τα πιο πολλά όπλα εισάγονταν από την Ολλανδία, τη Γαλλία και την Αγγλία. Αυτό έδωσε έναν αέρα αλαζονείας στους πειρατές και καθώς η πολιτική της Μαδρίτης ήταν πολύ βραδυκίνητη, οι πειρατές θεωρούσαν τους Ισπανούς στρατιώτες εύκολη λείας...]



"ΑΝ@ΤΡΕΠΤΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ"

Το Μέγκαλεξ αντιμέτωπο με τα θεμέλια του εαυτού του

[ ... Ο πρώτος τόμος του Μέγκαλεξ, ενίσχυσε την υπόληψη και το “κύρος” του ανάμεσα στους φανατικούς του είδους, κυρίως χάρις στην χρήση των κομπιούτερ και του 3D σχεδίου όπως θα δούμε και παρακάτω. Ισως είναι μια από τις μοναδικές φορές, που κόμικς φτάνει σε τέτοια ολοκλήρωση, χωρίς να γίνεται πολύ κρύο ή τεχνικό, να δένει η ιστορία σχέδιο και αισθητική σ' ενα σύνολο που να “δουλεύει”. Μια περιήγηση στο ίντερνετ φέρνει στις οθόνες μας πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες, καθώς και εικόνες. Για να βρείτε κάποια στοιχεία πηγαίνετε στο site "http://www.wanadoo.fr" όπου και θα βρεθείτε στην αρχική σελίδα της τοποθεσίας αυτής. Επειδή τα γαλλικά μπορεί να μην είναι από τα αγαπημένα σας, πηγαίνετε στο κάτω μέρος της σελίδας στο "κουτί" αναζήτησης και γράψτε Megalex -γιατί στην αρχική σελίδα ίσως να μην το βρείτε- και πατήστε "chercher" για να οδηγηθείτε στα αποτελέσματα της αναζήτησης. Θα βρείτε πολλές ενδιαφέρουσες εικόνες. . Ο Fred Beltran μπορεί να ξεκίνησε με το άλμπουμ "Le Ventre du Minotaure" αλλά με το Megalex έκανε τα μάτια του κόσμου να στραφούν προς το μέρος του. Αυτό κυριώς λόγω της δουλειάς του με τον υπολογιστή, μέσω της οποίας χωρίς να είναι ο μοναδικός, είναι όμως διαφορετικός. Αυτό γιατί η πιό συνηθισμένη μέθοδος είναι το σκανάρισμα ασπρόμαυρων σχεδίων και το χρωμάτισμα με το Photoshop™ ή κάτι αντίστοιχο.

Ο Fred Beltran διαφέρει, γιατί όπως εξηγεί ο ίδιος ξεκινά με τον σχεδιασμό με ελεύθερο χέρι, χοντρικά, για να υλοποιήσει την ιδέα. Μετά δουλεύει τα "όντα" της ιστορίας ένα προς ένα στο Amapi 3D™ ένα εξαιρετικό γαλλικό software 3d modeling, ενώ τα φόντα και το στυλιζάρισμα των προσώπων συνεχίζονται στο Painter™ όπου προσπαθεί να αποδώσει μια ελαφριά υφή στους χαρακτήρες.
Κατόπιν οι φωτισμοί των πλάνων και η χρήσης της camera στο Lightwave 3D™ (για όσους έχουν χρησιμοποιήσει ή σπουδάσει κάτι αντίστοιχο θα καταλάβουν τι εννοούμε) δίνει την ιδιαίτερη αίσθηση στην εικόνα. Ξανά πάλι στο Painter™ θα δουλευτούν οι εικόνες και θα γίνουν τα τελικά ρετουσαρίσματα.

Πληροφορίες για τον τόμο μπορείτε να βρείτε και στο "http://www.humano.com" αλλά στο site που αναφέραμε στη αρχή υπάρχουν περισσότερα στοιχεία. Θα βρείτε βιογραφίες, συνεντέυξεις και παρουσίαση του δεύτερου τόμου ("Ο καμπούρης άγγελος") καθώς και μικρά trailer, ότι θέλει δηλαδή, η ψυχή του κάθε ενδιαφερόμενου fan....]

ΑΝΗΣΥΧΩ “ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ”


[...Aπό τη συνέντευξη του Jodorowsky που θα βρείτε στο site παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα :

Eρ : Λέτε πως : "Το Σύμπαν στο Μέγκαλεξ είναι ένας οριζόντιος κόσμος που έρχεται σε αντίθεση με την καθετότητα του Ινκάλ". Θα μπορούσατε να μας πείτε περισσότερα για το σύμπαν αυτό ;

Απ : Tο Mέγκαλεξ είναι μια πόλη που επεκτάθηκε τόσο ώστε κάλυψε όλο τον πλανήτη. Ενας μονότονος κόσμος, του οποίου οι κάτοικοι που τρέφονται και ντοπάρονται από το κράτος δεν έχουν δικαίωμα να δουλεύουν. Μισθός τους είναι η χρονική τους διάρκεια. Εχοντας εκ γενετής εμφυτευμένα τη συσκευή που καθορίζει το χρόνο της ζωής τους. Οι ηγέτες ζουν κάποιους αιώνες, οι πολίτες 40 χρόνια, οι αστυνομικοί 40 μέρες. Ο πλανήτης έχει εχθρούς τα Διάφανα όντα που έρχονται από μακρυνά αστέρια, ο ωκεανός είναι νεκρός, αλλά στα βάθη του φαίνεται να υπάρχει κάποια μορφή ζωής. Μυστηριώδεις γέροι κλωνίζουν δέντρα με ρίζες και στα τούνελ της πόλης, αποσταθεροποιητές προσπαθούν να κλονίσουν την πολιτική κατάσταση. Αυτό που ο αναγνώστης θεωρεί θετική αξία στη ζωή, στο Mέγκαλεξ θεωρείται αρνητική, και ότι σε μας απαγορεύεται εκεί είναι υποχρεωτικό.

Ερ : Συχνά στα έργα σας το τραγικό εμπεριέχει το κωμικό. Το Mέγκαλεξ προκαλεί και το κωμικό μέσω της “Ανωμαλίας”. Τι είναι για σας το χιούμορ;. Σε τι βαθμό είναι σημαντικό αυτό το στοιχείο της ιστορίας ;

Απ : Ενας σύγχρονος φιλόσοφος είπε κάποτε : "Η γνώση και το γέλιο μπερδεύονται". Το μαύρο χιούμορ ήταν μια από τις συνθετικές δυνάμεις τον υπερρεαλισμού. Αρνούμαι να κλείσω τη καλλιτεχνική δου-λειά μου σε κάποιο ιδιαίτερο είδος. Δεν είναι έτσι η ζωή. Η καθαρή κωμωδία είναι εφεύρεση όπως στο δράμα και την τραγωδία. Ολα είναι ταυτόχρονα οδυνηρά, κωμικά, τραγικά, με βάθος, και φαντασία. Θέλω, ο αναγνώστης να αντιδράσει όπως του βγαίνει και όχι όπως μου αρέσει εμένα. Μπορεί σε μια σελίδα κάποιος να υποφέρει, ενώ κάποιος άλλος να γίνει έξαλλος. Σιχαίνομαι τους δημιουργούς που θέλουν να κουμαντάρουν τους αναγνώστες.

Ερ.: Η θαυμάσια δουλειά του Fred Beltran είχε κάποια επίδραση στην επινόηση και τον οραματισμό του κόσμου που περιγράφετε ; Ποιά είναι για σας τα σημαντικά σημεία των υπολογιστών σε σχέση με τα κόμικς ;

Απ. : Ο Fred Beltran δεν μ' επηρέασε, αλλά θα το κάνει στο γράψιμο του τρίτου τόμου. Οι τόμοι 1 και 2 δημιουργήθηκαν πριν τον συναντήσω. Ο Κatsuhiro Otomo (δημιουργός του Akira), είχε αναλάβει να σχεδιάσει την ιστορία. Δυστυχώς (ή ευτυχώς) δεν μπόρεσε γιατί εγκατέλειψε τα κόμικς για το σινεμά. Το ενδιαφέρον της πληροφορικής είναι ότι ανοίγει νέους ορίζοντες στους καλλιτέχνες. Τα εργαλεία αυτά δεν κάνουν καλλιτέχνες αλλά τους εξυπηρετούν. Οταν χρησιμοποιούνται από ατάλαντους, δημιουργούν ηλίθιους ήρωες, που σαρώνουν τις οθόνες όλου του κόσμου. Οταν χρησιμοποι-ούνται από κάποιον προικισμένο σαν τον Beltran γεννούν αριστουργήματα και χαράζουν νέους δρόμους στην έκφραση.

Ερ. : Στο Mέγκαλεξ η τεχνολογική δικτατορία έρχε-ται σε αντιπαράθεση με αυτούς που σέβονται τη φύση : ο Αlexando Jodorowsky έχει οικολογική φλέβα ;

Απ. : Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι δεν ενδιαφέρονται για τη φύση, ο πλανήτης κινδυνεύει. Αυτός που δεν ακούει τη συνείδηση του και δεν καταλαβαίνει ότι τα ατομικά προβλήματα είναι και συλλογικά και αφορούν όλον τον πλανήτη είναι ένας προδότης του ανθρώπινου είδους. Σίγουρα εξ' άλλου πρέπει μια οικολογική ευαισθησία να συνοδεύεται από μια οικολογία της σκέψης, μια οικολογία της ηθικής, μια οικολογία του υπερφυσικού, μια οικολογία της σεξουα-λικότητας, μια οικονομικη οικολογία κλπ...]

Hosted by Iris Media  

Copyright 1998 ΜΑΜΟΥΘ COMIX
Σχεδίαση site ΜΑΜΟΥΘ COMIX