Κατάλογος
Δημιουργοί
Κυκλοφορίες
Διάφορα

Επικοινωνία

Μαμούθ κόμιξ

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

Editorial
Ασημένια ταξίδια - Αξλ Μανσίν
Παρέα στον κίνδυνο
"Χειραψίες" ενός πολέμου
Οι τορπιλάκατοι
Τα σύνορα του χωρόχρονου

 

         

"ΜΕ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ"

Οταν η μουσική στα ραδιόφωνα αλλάζει, όταν οι δρόμοι γεμίζουν κόσμο και λουζόμαστε με διαφημίσεις αγορών, υπενθυμίσεις συμπόνιας “τις άγιες τούτες μέρες” και ιδέες για το ρεβεγιόν τότε ξέρουμε ότι πλησιάζουν Χριστούγεννα και δεν υπάρχει γιορτή πιό χαρακτηριστική του χάσματος μεταξύ αυτών που μπορούν να αγοράσουν και αυτών που δεν μπορούν. Και νομίζουμε ότι αυτές τις ημέρες οφείλουμε να κάνουμε μέσα μας ένα φιλικό χαιρετισμό σε ανθρώπους που ίσως έχουν περισσότερη ανάγκη από μας. Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά είναι η μεγάλη υπενθύμιση για όσα κάναμε και όσα περιμένουμε από μας και τους άλλους. Ας ελπίσουμε να είναι μιά ακόμα ευκαιρία να αποδείξουμε ότι ο περασμένος χρόνος δεν ήταν άγονος και πως τα σχέδια που θα κάνουμε στον επόμενο δεν θα μείνουν μόνο στα χαρτιά.

“Οι Σαρκοφάγοι της 6ης Ηπείρου” είναι μιά νέα ιστορία των “Μπλέικ και Μόρτιμερ” που θα είναι σύντομα έτοιμη και η οποία έχει διατηρήσει την ατμόσφαιρα “Jacobs” αν και οι συντελεστές της έχουν πιά αλλάξει. “Μόργκαν” είναι το όνομα της τελευταίας ανέκδοτης ιστορίας του Hugo Pratt η οποία επίσης ετοιμάζεται και περιστρέφεται γύρω από τη δράση του πλοιάρχου Μόργκαν κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εμείς με τη σειρά μας σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και χαρούμενο και δημιουργικό το χρόνο που αλλάζει.

Η.Χ


"Ασημένια ταξίδια - Αξλ Μανσίν"


Πριν καταλήξει στο ρόλο του Ταξιδευτή στα όρια του διαστήματος, ο Αξλ Μανσίν είχε το δικό του ρόλο ως ο "Μεγάλος Διαπραγματευτής της Συντεχνίας". Αλλά αφού επικυρήχθηκε και εκδιώχθηκε από την προαναφερθείσα συντεχνία, κατέληξε να περιπλανιέται με το Ασημένιο σκάφος του, την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, το οποίο ήταν έργο του πατέρα του.
Στο πλανήτη της καταγωγής του, τον Κσίλος, το να ονειρεύεται κανείς ήταν απαγορευμένο, κάτι που του στερούσε τη μοναδική διέξοδο που του απέμενε για να αναζητήσει και να βρει την αγαπημένη του Χιμέερα, μιά θηλυκή ύπαρξη το ίδιο νεφελώδη και άπιαστη όσο και ένα όνειρο. Οι δημιουργοί του, Christian Godard και Julio Rivera έδειξαν μεγάλη διάθεση στο να σπρώξουν τον ήρωα σε δύσκολες και μακρυνές αποστολές. Στις αποστολές του έχει σαν βοηθό το Μάσκι, διάδοχο πρίγκιπα των Αιωνιοναυτών. Στον κόσμο του Μάσκι οι κάτοικοι του δεν έχουν φύλο και μπορούν με αντάλλαγμα την απώλεια της αθανασίας να διαλέξουν το φύλο τους. Το Μάσκι στέκει δίπλα στον Αξλ Μανσίν πάντα σύντροφος/σα και γι΄αυτό για τις εμφανίσεις του διαλέγει αυτές της Χιμέερα.Η σειρά καταφέρνει να δημιουργεί και από ένα καινούργιο χώρο δράσης σε κάθε νέα ιστορία, κερδίζοντας επάξια τη θέση της ανάμεσα στα "κλασσικά" της 9ης τέχνης .
Η σειρά εμφανίσθηκε σαν άλμπουμ από τις εκδόσεις Hachette από το ΄75 και κατόπιν σε εβδομαδιαία περιοδικά όπως το Circus, Tintin και Pilote. Οι δυό δημιουργοί ίδρυσαν μετά από 10 χρόνια τον δικό τους εκδοτικό οίκο με το όνομα "Vaisseau d' argent" και πήραν τις τύχες της σειράς στα χέρια τους, αν και όχι για πολύ, αφού δεν είχαν την οικονομική επιτυχία που ανέμεναν. Η έκδοση της σειράς , τότε, επέστρεψε στην Dargaud. O Godard εργαζόταν παράλληλα και σε άλλες σειρές όπως το "Les 13 Transgressions" σε συνεργασία με τον Coutelis, ή το "Une enfance eternelle" με τον Carlos Gimenez.


"Παρέα στον κίνδυνο - Μπλέικ και Μόρτιμερ"


[...Η συνομωσία Βορονόφ ανήκει πιά στο παρελθόν και οι δύο φίλοι, Μπλέικ και Μόρτιμερ, μπορούν επιτέλους να συνδυάσουν επάγγελμα και αναψυχή, καθώς ετοιμάζονται για τη μεγάλη έκθεση του 1958 στο Βέλγιο, όπου τα μεγαλύτερα “αστέρια” της επιστήμης. θα προσπαθήσουν να εντυπωσιάσουν με εφευρέσεις που θα κάνουν την εμφάνιση τους για πρώτη φορά μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας. Ενα πνεύμα επιστήμης και υγιούς ανταγωνισμού είναι παντού παρόν και είναι το φυσικότερο όλων να εμφανιστεί μπροστά μας ο Φίλιπ Μόρτιμερ διευθύνοντας το περίπτερο “Βρεττανική Βιομηχανία”. Για το σκοπό αυτό υψώθηκε ένας ενεργειακός πύργος, ο οποίος θα έμπαινε σε επικοινωνία με την βάση Halley στην Ανταρκτική και θα μετέδιδε το παλμό της 6ης ηπείρου στο μακρυνό Βέλγιο. Κανείς όμως δεν μπορούσε να υποψιαστεί τον κίνδυνο που έκρυβε η ενεργειακή γέφυρα, αφού μια τρομοκρατική οργάνωση από την Ινδία εκμεταλευόμενη τον ενεργειακό αυτό δεσμό, θα προσπαθήσει να αποσταθεροποιήσει την Εκθεση των Βρυξελλών.
“Οι σαρκοφάγοι της 6ης ηπείρου” που είναι ο τίτλος του νέου άλμπουμ των “Μπλέικ και Μόρτιμερ” και θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό, υπόσχεται μιά ιστορία γεμάτη εκπλήξεις......]



"Χειραψίες ενός πολέμου"

[...Το μικρό εγγλέζικο κοιμητήριο βρίσκεται λίγο έξω από τον οικισμό Argenta, κοντά στο Cornacchio.
Εντοπίζεται εύκολα χάρη στα κυπαρίσσια και στα γκρίζα τείχη που διακόπτουν ένα επίπεδο και ομαλό τοπίο από καλλιεργημένα χωράφια.
Όπως όλα τα εγγλέζικα στρατιωτικά νεκροταφεία, είναι φροντισμένο και τακτοποιημένο σαν γήπεδο του γκολφ. Δεν υπάρχουν σταυροί, παρά μόνο άσπρες επιτύμβιες πλάκες πάνω στις οποίες είναι χαραγμένα με λεπτολόγο ακρίβεια, το έμβλημα του συντάγματος στο οποίο ανήκε ο πεσών, το όνομά του, η ημερομηνία γέννησης και θανάτου, η εθνικότητα και το θρήσκευμα.Ο Hugo Pratt κι εγώ φθάσαμε εκεί νωρίς το απόγευμα μιας χλιαρής μέρας στα τέλη Οκτωβρίου. Μια ελαφριά ομίχλη κρεμόταν στον αέρα, κάνοντας ακόμη πιο μελαγχολική την περίσταση.Εκείνη την εποχή πηγαίναμε συχνά σε στρατιωτικά νεκροταφεία. Είχαμε πάει στο Monte Cassino, όπου ο αριθμός και η ποικιλία των φυλών των πεσόντων δεν μπορούν να προσδιοριστούν. Από τους Ινδούς ως τους Νεοζηλανδούς, από τους Πολωνούς ως τους Μαορί του Ειρηνικού.
Είχαμε πάει και στο γερμανικό κοιμητήριο, στο Passo della Futa, όπου αδελφωμένοι από το ίδιο τέλος, υπήρχαν Γερμανοί, Ρώσοι, Λιθουανοί, Βούλγαροι, Τσεχοσλοβάκοι και Τουρκμένοι, και είχαμε δει το νεκροταφείο των Αρδεννών, όπου είναι θαμμένοι χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες.
Έτσι νιώθαμε να τιμούμε αυτούς τους άγνωστους που είχαν έρθει από τόσο μακριά να πεθάνουν και για τους οποίους είχαμε διαβάσει και σχεδιάσει τόσο πολύ.Ο τάφος που μας ενδιέφερε στην Argenta, αν θυμάμαι καλά, βρίσκεται στην τρίτη σειρά, ένας από τους τελευταίους δεξιά και είναι εύκολα αναγνωρίσιμος επειδή στη βάση της πλάκας υπάρχει πάντα ένα κόκκινο τριαντάφυλλο. Το όνομα που είναι χαραγμένο, είναι του Anders Lassen.Αυτός ο νεαρός Δανός βρισκόταν στο Λονδίνο όταν ξέσπασε ο πόλεμος και κατατάχθηκε εθελοντικά στο Βρετανικό στρατό. Μπήκε στις ειδικές δυνάμεις, συμμετείχε σε πολλές αποστολές στις γαλλικές ακτές και στα νησιά της Μάγχης, που τότε ήταν κατεχόμενα από τους Γερμανούς.
Προς το τέλος του 1942, ο Lassen εντάχθηκε στο SBS (Special Boat Squadron), ένα τμήμα των SAS (Special Air Service), εκείνες τις ειδικές μονάδες που, μαζί με το LRDG (Long Range Desert Group ή Σκορπιοί της Ερήμου) προκάλεσαν τόσα προβλήματα στον Άξονα, πρώτα στη Β. Αφρική κι ύστερα στο Αιγαίο και την Αδριατική.Το SBS συστάθηκε το καλοκαίρι του 1940 και περιελάμβανε ομάδες καταδρομέων που ήταν εξοπλισμένες με λέμβους Folbot. Ήταν ένα κανώ πολύ εύχρηστο, που εύκολα μπορούσε να καμουφλαριστεί στις αμμουδιές και σε άλλα απομονωμένα και στενά σημεία. Ένα δεύτερο μοντέλο, ενισχυμένο και τροποποιη-μένο, μπορούσε εν ανάγκη, να αναδιπλωθεί ολόκληρο σε ένα δέμα πάχους 15 εκ. Με αυτό το απλό μέσο μεταφοράς και πολλή εκπαίδευση, τα μέλη του SBS είχαν ανεκτίμητη συνεισφορά σε πράξεις καταδρομών και δολιοφθοράς κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου. Ήταν ξεχωριστοί στρατιώτες...]


"Οι τορπιλάκατοι"

[...Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Βασιλικό Ναυτικό ελάχιστα ενδιαφέρθηκε για τη χρήση των τορπιλακάτων. Ωστόσο, με την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο και την προσθήκη του ισχυρού της στόλου στον γερμανικό, η χρήση των τορπιλακάτων έγινε επιτακτική για τον έλεγχο της Μεσογείου. Τότε, η ηγεσία του Bρετανικού Ναυτικού ενέτεινε τη ναυπήγηση γρήγορων σκαφών και οργάνωσε την εκπαίδευση πληρωμάτων για να αντιπαρατεθεί στην ιταλική και γερμανική κυριαρχία σ’ αυτή τη θάλασσα.Έχοντας πληρώματα από τη Βρετανία, τον Καναδά και όλη την Κοινοπολιτεία, οι μονάδες αυτές διακρίθηκαν κυρίως στις νυκτερινές επιχειρήσεις κατά των εχθρικών νηοπομπών ανεφοδιασμού, που κατευθύνονταν στη Β. Αφρική.
Όταν ο Άξονας έχασε οριστικά αυτό το θέατρο επιχειρήσεων, οι δραστηριότητες των τορπιλακάτων επεκτάθηκαν στα νησιά του Αιγαίου, όπου χρησιμοποιήθηκαν σε επιχειρήσεις καταδρομών των Βρετανών κομάντος και στη μεταφορά όπλων για την ελληνική αντίσταση. Άλλες φορές, χρησιμοποιήθηκαν σε ρόλους που αποφασίστηκαν την τελευταία στιγμή και συχνά με πρωτοβουλία των κυβερνητών τους, όπως στην επιχείρηση «Καταβύθιση των γερμανικών μοτοσυκλετών» στα ανοικτά της Τεργέστης. Το επεισόδιο είναι πραγματικό και το αφηγήθηκε στον Hugo Pratt, σε μια λονδρέζικη παμπ της δεκαετίας του ’60, ένας ναύτης της τορπιλακάτου που είχε μετάσχει στην επιχείρηση.Με την απόβαση στη Σικελία, το καλοκαίρι του 1943, ο στολίσκος των τορπιλακάτων στάλθηκε από το Βασιλικό Ναυτικό στην Αδριατική, όπου αυτό το ταχύ σκάφος πολλαπλής χρησιμότητας, αξιοποιήθηκε από τους Συμμάχους για την παροχή βοήθειας στις ανταρτικές δυνάμεις του Τίτο που, μαχόμενες λυσσαλέα, απασχολούσαν στη Γιουγκοσλαβία 15 γερμανικές μεραρχίες.Η δράση των τορπιλακάτων συνεχίστηκε, με τη συμμετοχή στις ταχείες επιδρομές των κομάντος στο Τέρμολι και τη Ραβένα, στο ιταλικό θέατρο επιχειρήσεων, καθώς και στα νησιά Brac, Sοlta και Miljet, στη Γιουγκοσλαβία. Χωρίς να μετράμε τις άλλες εκατοντάδες μικρές, αλλά όχι λιγότερο σημαντικές αποστολές, όπως τη μεταφορά προσφύγων και πολιτικών στελεχών που κινδύνευαν, καθώς και τη διάσωση ναυαγών, ακόμη και εχθρών, στα ανοικτά. Όλα αυτά συνεχίστηκαν ως την οριστική παράδοση των γερμανικών ναυτικών δυνάμεων στην Αδριατική, στις 4 Μαΐου 1945...]




"Τα σύνορα του χωρόχρονου"

[...Θεωρείται σαν ένα από τα καλύτερα δείγματα κόμικς επιστημονικής φαντασίας της Γαλλίας και η αποδοχή του στο ευρωπαικό κοινό ήταν ευρεία. Η σειρά πρωτοεμφανίστηκε το 1967, σε μιά εποχή που η "διαστημική" φιλολογία δεν ήταν πολύ διαδεδομένη και αν και το φεγγάρι είχε μόλις πατηθεί, αυτό δεν έφτανε γιά να κάνει τις διαστημοϊστορίες αποδεκτές από το κοινό. Παρόλα αυτά ο Βαλέριαν άρεσε ανεβαίνοντας στη κορυφή των προτιμήσεων.
Εκείνη την εποχή, είχαν σποραδικά φανεί, διηγήματα του είδους, ενώ το περιοδικό Pilote δεν είχε καθόλου ασχοληθεί με αυτό το είδος, όπως άλλωστε και η πλειονότητα των υπόλοιπων περιοδικών. Το κόμικς οφείλει την ύπαρξη του στους Pierre Christine και Jean Claude Mezieres. Ο Βαλέριαν και ο χώρος του είναι γεμάτοι ερεθίσματα του φανταστικού και της επιστήμης. Η δράση του χτίζεται γύρω από τον κόσμο ενός πράκτορα - ταξιδιώτη του χρόνου και των διαστάσεων. Βαθιά μέσα στη ψυχή του κρύβει ένα χώρο αφιερωμένο στην αγαπημένη του Λορελίν. Αυτή με τη σειρά της δεν είναι ο σύντροφος που συμπαρα-στέκεται και δίνει κουράγιο, αλλά στέλνει διαρκώς σε νέες αποστολές τον Βαλέριαν ο οποίος κάποιες στιγμές δίνει την εντύπωση του ασήμαντου φαντάρου που τρέχει να εκτελέσει κάθε άσκηση.
Οι δυό τους θα δώσουν μάχες αμέτρητες ενάντια στην τυραννία, το φασισμό, τη καταπίεση και την εξαπάτηση, από τη μιά ως την άλλη άκρη του σύμπαντος. Το στυλ γραφής γίνεται με απλές γραμμές, αλλά αποτελεσμα-τικές στο να μεταδώσουν τη δράση, χωρίς παραπανίσιο χρώμα έξω από τα όρια. Τα κείμενα του Christin είναι ευρηματικά, με τις δικές τους ατάκες, ένα πραγματικό κίνητρο γιά τον Mezieres. O Βαλέριαν πρωτοεμφανίστηκε στο Pilote το Νοέμβριο του 1967 και συνεχίστηκε με ολοκληρωμένα άλμπουμ το 1970 από την Dargaud, με τίτλους όπως "Valerian contre les mauvais reves" ή τη συλλογή "Par les chemins d' espace" με διάφορες ιστορίες σαν τις "Omnibus" ή "Les habitants du ciel".
Μιά γεύση της σειράς αυτής μπορείτε να πάρετε από την σειρά "KOMIKS" της Καθημερινής όπου σε συνεργασία με την Μαμούθ Comix έχουν δημοσιευτεί οι ιστορίες "Βαλέριαν - Στάση Μπρούκλιν, Τερματικός σταθμός Σύμπαν" και “Στάση Σατελέ,Κατεύθυνση Κασσιόπη”. ...]

Hosted by Iris Media  

Copyright 1998 ΜΑΜΟΥΘ COMIX
Σχεδίαση site ΜΑΜΟΥΘ COMIX