Κατάλογος
Δημιουργοί
Κυκλοφορίες
Διάφορα

Επικοινωνία

Μαμούθ κόμιξ

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

Editorial
Ζωγραφική των καρέ
Βόλτα σε εκθέσεις του θαυμαστού
Δράση πέντε ηπείρων
Διαχρονικότητα και κόμικς
Εκθέσεις και διαθέσεις
Χιούμορ! Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου

         

"ΘΕΡΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ"

Οι καλύτερες αναγνώσεις κόμικς γίνονται καλοκαίρι. Σε αυτό συντείνουν η θάλασσα, ο ελεύθερος χρόνος, η παύση των σχολείων για όσους είναι μαθητές και φυσικά οι καλοκαιρινές διακοπές. Πάντως αν το έχετε παρατηρήσει, οι ήρωες των κόμικς σπάνια απεικονίζονται σε διακοπές ή να ξεκουράζονται. Θα τους βρείτε περαστικούς από μιά παραλία ή θα ταξιδεύουν δια μέσου της θάλασσας για να περάσουν από μιά λουρίδα γης στην επόμενη. Τα κόμικς που έχουν σαν πεδίο δράσης αποκλειστικά την θάλασσα δεν είναι και τόσο συχνά, γιατί απ΄ότι φαίνεται οι πόλεις, τα πυκνά οικοδομικά τετράγωνα, τα σκοτεινά σπίτια και οι απομονωμένες στην εξοχή κατοικίες, προσφέρονται για περισσότερη δράση. Θα ήταν καλή ιδέα να κάνουμε μια στατιστική πάνω σε αυτό κάποτε.
Σε λίγο καιρό θα μπορείτε ξανά να βρίσκετε τα Τεντέν από τις εκδόσεις μας καθώς προγραμματίζουμε την επανακυκλοφορία τους και δεν πιστεύουμε να αργήσει πολύ αυτό. Μιά γενική αναφορά στην ιστορία του Τεντέν θα βρείτε στο τεύχος που κρατάτε καθώς και μιά συνέντευξη με τον σεναριογράφο του "Μπλέικ και Μόρτιμερ". Η σειρά αυτή συνεχίζεται με νέους συνεχιστές αφού ο Jacobs δεν ζει πιά και νομίζουμε και μεις με την σειρά μας ότι κάθε σειρά θα μπορούσε να συνεχιστεί αν βρίσκονταν τα κατάλληλα άτομα έστω και αν το ύφος θα ήταν λίγο πιό διαφορετικό.

Τον επόμενο μήνα θα μπορείτε να μας βρείτε στην Εκθεση βιβλίου που θα γίνει στο Πασαλιμάνι του Πειραιά, από τις4/6 εως τις 20/6 (περίπτερο αρ. 22).

Eυχόμαστε όπως και σεις οι Ολυμπιακοί Αγώνες να στεφθούν με κάθε επιτυχία, αλλά μην ξεχνάτε και τους άλλους ήρωες, τους...εικονογραφημένους!

Καλό καλοκαίρι!
Η.Χ


"Ζωγραφική των καρέ"


Η σχέση, η επίδραση και οι συνάφειες εικαστικού θέματος και κόμικς αντιμετωπίζονται ξαναγράφονται ή "ξανα-βλέπονται" με πολλούς τρόπους και υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να φτάσεις κάπου, ή για να ξεκινήσεις για κάπου. Ο ζωγράφος Γ. Στρίγκος, κατά την διάρκεια της παρουσίασης - εκδήλωσης των εκδόσεων "ΚΑΣΤΩΡ", τον Ιούλιο 2003, στο Χώρο Τέχνης "Μικρό Πολυτεχνείο",περιγρέγραψε με το δικό του τρόπο την αλληλεπίδραση εικαστικής θεωρίας και κόμικς:

"Αιτία για να προσγειωθώ στην ονειρεμένη χώρα της ζωγραφικής και στη συνέχεια της εικονογράφησης, στάθηκαν τα κόμικς. Οποιος βλέπει τη δουλειά μου το καταλαβαίνει αμέσως.Απόψε θα ήθελα να σας μιλήσω για την έκπληξη που αισθάνθηκα, όταν προσπαθώντας να «γράψω» στη γλώσσα των κόμικς, βρέθηκα μπροστά σε μία υπόγεια, παράξενη, απολύτως απρόσμενη συγγένεια: Η για πολλούς εύπεπτη εικόνα των κόμικς, λαϊκή, αναλώσιμη, μίας χρήσης, καραγκιοζάκια για συντηρητικούς εκπαιδευτικούς και επηρμένους εικαστικούς, βρέθηκε να συγγενεύει με τρόπο σαφέστατο και συγκεκριμένο με ένα από τα κλασικότερα φαινόμενα στην ιστορία της δυτικής τέχνης : Την Ιταλική Αναγέννηση.Πολλοί καλλιτέχνες και θεωρητικοί πιστεύουν πως το μόνο ίσως εικαστικό ιδίωμα με το οποίο τα κόμικς συνδέονται, είναι η pop art. Αν ζητάτε τη γνώμη μου, η απόψη αυτή μικρή σχέση έχει με την πραγματικότητα. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ολα ξεκίνησαν όταν μελετούσα την πρaγματεία περί ζωγραφικής , του Λεονάρντο ντα Βίντσι για τις εξετάσεις στο μάθημα της ιστορίας της τέχνης.
Αποκάλυψη! Οι λύσεις για κάθε πρόβλημα οργάνωσης της εικόνας βρίσκονταν εκεί συγκεντρωμένες σε ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν πεντακόσια χρόνια. Έγιναν μέσα μου πεντακάθαρα μία σειρά από ασαφή ζητήματα : - Ο χώρος μπορεί να οργανωθεί με απλότητα και σαφηνεία αν εφαρμοστούν οι νόμοι της προοπτικής.Η ανθρώπινη φιγούρα μπορεί να σχεδιαστεί από οποιαδήποτε οπτική γωνία και σε κάθε δυνατή στάση, αν γνωρίζει κανείς την ανθρώπινη ανατομία - και τα ζητήματα που θίγονται στην πραγματεία δεν έχουν τέλος : Οι αλλοιώσεις που προκαλεί το φως στη φόρμα, οι τυχαίες κηλίδες ή μουτζούρες που παραπέμπουν συνειρμικά σε αναγνωρισμένες εικόνες, μία πλήρης χρωματική θεωρία, μελέτες για το πως η κίνηση αρθρώνεται στο χρόνο, αλλά και μία άκρως σημαντική μελέτη πάνω στο πως μία συγκεκριμένη ψυχολογική φόρτιση μπορεί και οφείλει να εκφράζεται μέσα από τις κατάλληλότερες δυνατές στάσεις του κορμιού, εκφράσεις του προσώπου, χειρονομίες και κινήσεις των χεριών.
Όλα βρίσκονται εκεί, ένα πεδίο έρευνας αχανές, ένα μικροσύμπαν σαφέστατων απαντήσεων πάνω στο πως φτιάχνεται και πως λειτουργεί η αφηγηματική εικόνα.Ένα μόνο πράγμα δείχνει να μην ταιριάζει : τα σκληρά περιγράμματα και οι παράξενες οπτικές γωνίες που συνηθίζονται στα κόμικς, και που ελκύουν την καταγωγή τους από την Γιαπωνέζικη ξυλογραφία, όμως αυτό είναι ένα άλλο υπέροχο παραμύθι, και θα μας απασχολήσει ίσως κάποιο άλλο υπέροχο βράδυ.


Οι εκπλήξεις δεν σταμάτησαν εκεί. Πολύ σύντομα το παλιό και το καινούριο συγχωνεύτηκαν μεσ'το κεφάλι μου και ξεκίνησε ένα αμφίδρομο διάβασμα. Δεν ήταν μόνο, που οι σύγχρονοι μαέστροι αντλούσαν τρόπους και μεθόδους από συναδέλφους του δεκάτου-πέμπτου και δέκατου-έκτου αιώνα, αλλά και αντίστροφα : οι ωραιότατες ζωγραφιές της Capella Sixtina ξαναδιαβάστηκαν από τα έκθαμβα μάτια μου, ως υπέροχα καρτούνς πια, οι μελέτες του Λεονάρντο και του Ραφαέλλο αποκαλύφθηκαν και πάλι, ως υπέροχα προσχέδια αυτή τη φορά, αληθινά θαύματα της εικόνας που αφηγείται, και η ίδια η πραγματεία επανεκτιμήθηκε μέσα μου, ως το κορυφαίο θεωρητικό κείμενο της εικόνας των
κόμικς. Θα ήθελα να κλείσω εδώ φίλες και φίλοι, με μία φράση δανεισμένη από το υπέροχο έργο του Γιάννη Καλαϊτζη, «Το Μαύρο Είδωλο της Αφροδίτης» την οποία ας μου επιτρέψει αυτός και δις να παραφράσω για τις ανάγκες της αποψινής βραδιάς :

«ΚΙ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΥΨΙΠΕΤΗΣ ΟΥΤΕ ΤΑΠΕΙΝΗ ΤΕΧΝΗ -

ΟΥΤΕ MOEBIUS ΟΥΤΕ ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ -

ΚAI ΥΣΤΕΡΑ ΠΑΛΙ ΥΠΑΡΧΕΙ -

ΚAI ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΞΑΝΑΓΙΝΕΤΑΙ»



"Βόλτα σε εκθέσεις του θαυμαστού"


[...Το ενδιαφέρον για τους ήρωες των κόμικς και της πνευματικής τους προσφοράς πέρα από την απλή ανάγνωση, διατηρείται συνεχώς αμείωτο στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, αφού οι εκθέσεις διοργανώνονται και παρακολουθούνται με αμείωτο ενδιαφέρον από τους επισκέπτες και τους φίλους των ηρώων και των ιστοριών.
Σε περασμένο τεύχος μας αναφερθήκαμε στο νέο τεύχος "Μπλέικ και Μόρτιμερ", ενώ είχαμε την ευκαιρία να παρευρεθούμε στις εκδηλώσεις που έγιναν στο Παρίσι προς τιμήν των δύο ηρώων αλλά δεν αναφερθήκαμε τελικά σε αυτό λόγω έλλειψης χώρου.
Το τελευταίο τεύχος "Μπλέικ και Μόρτιμερ -Οι Σαρκοφάγοι της 6ης Ηπείρου" έχει σαν θέμα την πολιτική συνομωσία και την χρήση τεχνολογίας, δηλαδή της επιστημονικής γνώσης για την επίτευξη αυτών των στόχων. Είναι φυσικά επίκαιρο το θέμα, ή μάλλον είναι εδώ και πολλά χρόνια ένα τρέχον ζήτημα, από την εποχή του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ακόμα, όπου τότε η κακή χρήση της επιστήμης είχε φθάσει σε επίπεδα σαδισμού (από την πλευρά του Αξονα).
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ έχουμε φθάσει σε μια απο-θέωση χρήσεων και τεχνικών με σκοπό την μακροζωία, την διατροφή, τα οπλικά συστή-ματα και ούτω καθ΄εξής και ξεχνάμε ότι όλα αυτά τα ευεργετικά προιόντα θέλουν και κάπου -στην πλάτη κάποιων ακριβέστερα- να δοκιμαστούν πριν φτάσουν στον "αθώο" καταναλωτή. Τώρα αν μια τεράστια βιολογική ντομάτα θα λύσει το πρόβλημα της πείνας ή θα είναι και πιό ευεργετική όταν τρώγεται είναι κάτι που όλοι έχουμε τις αμφιβολίες μας.

Οσον αφορά τις εκδηλώσεις στις οποίες προαναφερθήκαμε το Comicon βρέθηκε στην Γαλλία πρόσφατα για να παρακολουθήσει τις εκθέσεις που αφορούν τα κόμικς. Οι αφίσσες στους δρόμους, στις κεντρικές λεωφόρους και στο μετρό υπενθύμιζαν συνεχώς ότι "κάτι τρέχει" με τα κόμικς όπως θα παρατηρήσετε και από τις φωτογραφίες που τραβήξαμε από μιά βόλτα που κάναμε. Αυτό βέβαια μας κάνει να αναρωτηθούμε για πολλά σε σχέση με το πως βλέπουν κάποιοι άλλοι λαοί το θέμα κόμικς και λογοτεχνία και να απορούμε με την περιθωριακή -με την αρνητική έννοια- άποψη που έχουν πολλοί συμπατριώτες μας για το είδος αυτό. Ολοι βέβαια σκεφτόμαστε τα κατά καιρούς φεστιβάλ κόμικς που διοργανώνονται και σε μας, αλλά στην Ευρώπη είναι κάπως διαφορετικά γιατί οι εκθέσεις μπορεί να περιλαμβάνουν ένα μόνο καλλιτέχνη και να είναι πολύ πιό πληθωρικές και πληροφοριακές απ΄ότι μπορεί να συμβαίνει σε ένα φεστιβάλ γιά παράδειγμα, όπου πρέπει όλοι να τα πουν όλα, με περιορισμούς χώρου συνήθως. Πάντως δεν πιστεύουμε καθόλου ότι το δικό μας κοινό είναι απληροφόρητο ή "άσχετο", το αντίθετο ίσως και μάλιστα πολλοί έλληνες λάτρεις του είδους καταναλώνουν πολλές ώρες, διαβάζοντας ξενόγλωσσο υλικό και μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις ίσως, να είναι και πιό πληροφορημένοι από κάποιον που "τα έχει μεσ΄τα πόδια του". Απλά θα θέλαμε και μεις κάποτε να τα έχουμε σε τόση αφθονία.
Η έκθεση διοργανώθηκε από το Festival International de la Βande Dessinee d' Angouleme σε συνεργασία με το Musee de l' Homme. Eιδικότερα τώρα όσον αφορά τo "Μπλέικ και Μόρτιμερ" θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε πολυάριθμα σημεία αναφοράς σε σχέση με την επιστήμη, τα οποία "σκεπάζονται" από την γενική δράση των ιστοριών και δεν μας περνούν από το μυαλό σαν θέματα τα οποία δίνουν στίγμα στην όλη υπόθεση. Το κόμικς έχει δώσει το επιστημονικό του παρόν με αναφορές στην σύγχρονη φυσική, τα παράδοξα της θεωρίας της σχετικότητας, τη ρομποτική και τους κινδύνους από αυτά, τον βιοχημικό πόλεμο, τη μεταφορά στο χρόνο και άλλα πολλά...]



"Δράση πέντε ηπείρων"

[...Mε την ευκαιρία της επανακυκλοφορίας από τις εκδόσεις μας της σειράς Τεντέν που όλοι γνωρίζετε καλά, θα θέλαμε να θυμίσουμε και σε όσους δεν έτυχε να ακούσουν κάτι για τον ήρωα και την ιστορία του λίγα ιστορικά στοιχεία που πηγαίνουν αρκετά πίσω, στις αρχές του 20ου αιώνα. Το 1928, εκδότης μιας βελγικής εφημερίδας, με όνομα ΧΧ Siecle ήταν ο αββάς Wallez που ήθελε να δημιουργήσει ένα εβδομαδιαίο περιοδικό για τη νεολαία. Είχε υπ΄όψιν του τον Georges Remi που εργαζόταν από καιρό στην εφημερίδα και υπέγραφε σαν Herge όσα σχέδια έκανε. Αν και ήταν 21 ετών, μπόρεσε να αναλάβει με επιτυχία το περιοδικό Petit Vingtieme και είχε την ευθύνη των διορθώσεων, μακέττας κλπ.

Ο Smettini ήταν ο υπεύθυνος της αθλητικής στήλης και έγραφε επίσης την ιστορία Flup,Nenesse,Poussette et Cochonet, την οποία ο Remi ή Herge ολοκλήρωνε κάνοντας την εικονογράφηση. Η άποψη του για τη σειρά ήταν, ότι δεν άξιζε τίποτα και ο αββάς του ανέθεσε να κάνει μια ιστορία εντελώς δική του και για να τον διευκολύνει τον συμβούλεψε να διαβάσει το Moscou sans voile (1928) και το οποίο χαρακτηριζόταν από αντισοβετική κριτική. Ο Herge δεν πείστηκε καθόλου από τα γραφόμενα και μάλιστα θεώρησε υπερβολικά κάποια σημεία του βιβλίου.
Εχοντας σαν απαρχή ιδέες που πήρε από το βιβλίο, χρησιμοποίησε μιά ιστορία που είχε εικονογραφήσει παλιότερα, την "Totor C.P des Hannetons" για ένα βελγικό προσκοπικό περιοδικό. Αποφάσισε τότε να πάρει τα φυσικά χαρακτηρηστικά του βασικού ήρωα της ιστορίας και αφού του πρόσθεσε τη χαρακτηρηστική τούφα μαλλιών τον προόρισε για δημοσιογράφο. Εμενε να κολλήσει το σκυλάκι ,σαν τον Ιντεφίξ που τρέχει πίσω από τον Οβελίξ και ο νεογέννητος ήρωας Τεντέν είχε το δικό του σκυλάκι, τον Μιλού, να τρέχει δίπλα του. Ετσι, ξεκίνησε η ιστορία "Le Pays des Soviets", με τον Τεντέν και τον Μιλού να διατρέχουν χίλιους κινδύνους ανάμεσα σε κακούς μπολσεβίκους, άσχετα με το αν η ιστορία του είχε πραγματικές αναφορές με την πραγματικότητα. Λίγη υπερβολή δεν βλάπτει! Και για περισσότερη αληθοφάνεια οργανώθηκε μια εκδήλωση προς τιμήν του ήρωα με πλήθος νεολαίας να ζητωκραυγάζει. Τώρα το αν ήταν αληθινή η έκφραση θαυμασμού ή λίγο τραβηγμένη δεν το ξέρουμε, αφού την εκδήλωση οργάνωσε η XX Siecle, αλλά δεν αποκλείεται καθόλου αφού το κοινό υποδέχθηκε πολύ θερμά τον Τεντέν και δεν ήταν μόνο οι νέοι αλλά και οι ενήλικες.

"Επόμενο ταξίδι στην Αφρική!" φαίνεται να παρήγγειλε ο αββάς γιατί του άρεσε ιδιαίτερα η επιτυχία του Τεντέν και ένα ταξιδάκι στο Κονγκό (1931) ήταν ότι πρέπει για το ζευγάρι Τεντέν-Μιλού. Το στυλ βελτιώνεται ακόμα περισσότερο και φορτωμένοι με πείρα και θάρρος, τολμούν να τα βάλουν με τους παράνομους του Σικάγου. Ο Herge για να μην είναι εκτός τόπου και χρόνου, ρίχνεται στην μελέτη βιβλίων όπως η αφήγηση Scenes de la vie future του Duchamel ή το Moeurs et histoire des Indiens των Coze και Thevenin. Φαίνεται πως ο Herge ήταν καλλιεργημένο άτομο και δεν έκανε τυφλά ότι του παράγγελναν γιατί τώρα η σειρά είχε και κάποια ανθρωπιστικά στοιχεία. Αν σκεφθούμε ότι βρισκόμαστε στο 1931, αυτό δεν ήταν ασήμαντο. Με τα "Πούρα του Φαραώ" να ακολουθούν τον επόμενο χρόνο, βλέπουμε την εκδοχή "Herge" σε στυλ Men in black, να ενσαρκώνεται από τους πράκτορες αδελφούς Ντιπόν και Ντυπόν.. Είναι εδώ που εμφανίζεται ο πρώτος σημαντικός "κακός", ο Ρόμπερτ Ρασταπόπουλος (λίγο ελληνικό θυμίζει το όνομα!).

Το 1934 ο Ηerge αποφασίζει να στείλει τον Τεντέν στην άλλη άκρη της γης, στην Κίνα και αυτή τη φορά η τεκμηρίωση θα γινόταν ακόμα πιό εμπεριστατωμένη ,ιδίως μετά από ένα γράμμα που έλαβε από τον στρατιωτικό ιερέα Gosset από το πανεπιστήμιο της Lοuvain.

Ο Herge συναντήθηκε με κάποιον κινέζο φοιτητή και τα στοιχεία που πήρε χαρακτήρισαν την πλοκή που θα γίνοταν ένας υπαινιγμός για την σινο-ιαπωνική διένεξη καθώς και μια σιωπηλή διαμαρτυρία για την απάθεια των Ηνωμένων Εθνών.
....]


"Διαχρονικότητα και κόμικς"

[...Σε προηγούμενο τεύχος μας (Comicon αρ. 22) είχαμε αναφερθεί στον Andre Juillard τον σχεδιαστή του "Μπλέικ και Μόρτιμερ" ο οποίος μαζί με τον Yves Sente συνεχίζουν το κόμικς, παρόλο που ο αρχικός καλλιτέχνης έχει σταματήσει την παραγωγή του και νομίζουμε ότι δεν είναι αδύνατον να συνεχιστεί μιά σειρά μετά τον θάνατο του δημιουργού της. Αλλωστε είναι το είδος τέτοιο, που αν δεν το αγαπήσεις και το αφομοιώσεις δεν μπορείς να το συνεχίσεις. Ο Yves Sente αναφέρθηκε στη δουλειά του και από ότι είδαμε στο "Συνομωσία Βορονόφ" τα σενάρια του έχουν δύναμη που βγαίνει από την πολύ καλή δόμηση τους. Η αφήγηση είναι γεμάτη περιπέτεια και υπάρχει ένας σταθερός κορμός όπου στηρίζονται όλα. "Ο Yves ξέρει που πάει, δεν θέτω ζητήματα αληθοφάνειας" λέει με σιγουριά ο Andre Juillard.

Eρ.: Το να τοποθετείτε τη δράση το 1958, όντας κάτοικος Βρυξελλών, αυτό σας ικανοποιεί ;

Απ.: Οταν ολοκληρώθηκε η "Συνομωσία Βορονόφ" το 1957, αναρωτήθηκα τι θα μπορούσε να επακολουθήσει με την προυπόθεση πως θα έπρεπε να παραμείνω στη δεκαετία του 50. Μα το 1958 είναι μια ξεχωριστή χρονιά για όλους τους Βέλγους γιατί πραγματοποιήθηκε η Διεθνής Εκθεση. Από οπτικής απόψεως ο Juillard θα το διασκέδαζε, ενώ είχε ενδιαφέρον και από πλευράς σεναρίου. Πρόκειται για μια κλειστή έκθεση, στην καρδιά του Ψυχρού πολέμου, ο ένας κυττά τον άλλον με επιιφύλαξη και υπερέχει αυτός, που θα επιδείξει το καλύτερο τεχνολογικά επίτευγμα.
Ο καθένας παίρνει μέρος για να κοκορευτεί κατά κάποιον τρόπο. Αρκεί να δείτε πως ήταν οι κατάλογοι της εποχής. Σήμερα θα πεθαίνατε στα γέλια αν τα βλέπατε.

Ερ.: Με λίγα λόγια είναι ένα άλμπουμ το οποίο θα εκτυλίσσοταν αποκλειστικά και μόνο στις Βρυξέλλες δεν θα "τράβαγε"...

Απ.: Στην πράξη τα γεγονότα τρέξανε. Ο Juillard ήθελε να πάει παραπέρα και να ασχοληθεί με τις προσωπικότητες. Οταν κυκλοφόρησε το "Συνομωσία Βορονόφ", πολλοί μας ρώτησαν για τη σχέση Φράνσις Μπλέικ και Ναστάζια Βαρντίνσκα. Ομως και μέσα στο σκεπτικό μου, αλλά και στο σχέδιο του Juillard, τίποτε δεν άφηνε να εννοηθεί ότι υπήρχε κάτι μεταξύ τους. Στην πλοκή των πραγμάτων οι Μπλέικ και Μόρτιμερ σταματούσαν να είναι μόνο τα ρομπότ που έπρεπε να σώσουν τον πλανήτη και γίνονταν ανθρώπινα πλάσματα με αισθήματα. Μια αναζήτηση ανθρώπινου στοιχείου στους ήρωες. Ο Τεντέν, ο Μιλού ή ο Χάντοκ κλαίνε, ο Μπλέικ και ο Μόρτιμερ ποτέ. Ο Andre το είχε επισημάνει αυτό και γω δεν μπορούσα παρά να το ακολουθήσω. Ασχολήθηκα στο να πάω πίσω, και να ανακαλύψω τη γνωριμία τους. Ακολουθεί μετά ένα φλας-μπακ που θα έχει ένα συνδετικό κρίκο με ότι συνέβαινε το 1958. Ξαναδουλεύω το θέμα και βλέπω ότι θα χρειαστώ δύο ιστορίες των 58 σελίδων παρά μία των 62.

Ερ.: Δεν έχετε την εντύπωση πως ο ψυχρός πόλεμος είναι "πάνω" από το κεφάλι σας;

Απ.: Κατά τη γνώμη μου πρόκειται περισσότερο για συνομωσία αντιτιθεμένων, ήδη απογοητευμένων απο την αποαποικιοποίηση. Από τη στιγμή που ο εκδότης θέλει τους διαλόγους να εκτυλίσονται στη δεκαετία του '50, δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε άλλο πλαίσιο από αυτό του ψυχρού πολέμου και αν ασχοληθούμε με ένα τέτοιο θέμα με διεθνές εύρος, δύσκολα μπορούμε να αποφύγουμε τις συγκρούσεις Ανατολής-Δύσης.
Αυτό είναι καθαρά επισημασμένο στη "Συνομωσία Βορονόφ".

Στην ιστορία "Σαρκοφάγοι της 6ης Ηπείρου" έχουμε μια ιστορία πιό φανταστική, πιό ενδόμυχη, αφού το παρελθόν του Μπλέικ παίζει ένα βασικό ρόλο σε αυτή τη βεντέτα....]


"Εκθέσεις και διαθέσεις"

Σας αρέσουν οι εκθέσεις; βιβλίων, πινάκων, και λοιπών υπαίθριων εκθεμάτων; Φανταζόμαστε ότι θα σας αρέσουν γιατί το Comicon, έχει πολλές φορές συναντηθεί στις εκθέσεις βιβλίων με πολλούς φίλους των κόμικς και των βιβλίων, όπου ο καθένας έχει το δικαίωμα να χαζέψει, να συζητήσει και το να αγοράσεις σε μιά έκθεση δεν είναι προυπόθεση για να πεταχτείς να δεις τι "τρέχει". Τα κόμικς είναι τέχνη, είναι επικοινωνία, είναι μετάδοση, όχι γνώσεων απαραίτητα, αλλά εκδοχών που πηγάζουν από αυτά που δεν κάναμε και όχι από αυτά που κάναμε. Σκεφθείτε το λίγο.
Κανένα κόμικς δεν περιγράφει κάποιον που πουλάει λάχανα -όχι ότι έχουμε κάτι με τα λάχανα ή τον πωλητή του, αντίθετα μάλιστα είναι και υγιεινά !- ούτε τον δικηγόρο κο τάδε που αγορεύει υπέρ του πελάτη του. Τα κόμικς είναι μία αρνητική-συμπληρωματική λογική, ή μία έλλειψη αν το θέταμε ψυχολογικά.
Είναι αυτό που θα θέλαμε να γίνει, είναι το ακατόρθωτο, είναι το ιδανικό. Προσδιορί-ζουν ένα φανταστικό γίγνεσθαι που θα μπορούσε να "διαρεύσει" μέσα στην πραγματικότητα, αλλάζοντας την, κάνοντας την καλύτερη, πείθοντας μας για την δυνατότητα του πιθανού που μας διαφεύγει. Από αυτήν την άποψη τα κόμικς είναι μιά μορφή ελπίδας μέσα από τις εκδοχές που διαλέγουν οι ήρωες, ή από αυτά που αποφεύγουν να κάνουν οι ήρωες. Στην έκθεση βιβλίου που έγινε πρόσφατα στο Πεδίο του Αρεως δεχθήκαμε την επίσκεψη του πρωθυπουργού κου Καραμανλή, ο οποίος φάνηκε να είναι γνώστης του Αστερίξ καθώς και των σειρών στις διαλέκτους για τις οποίες έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον,αλλά και άλλων εκπροσώπων της Πολιτείας. Είπαμε, όλοι έχουν το δικαίωμα να απολαμβάνουν μία έκθεση!


"Χιούμορ! Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου"

[...Είναι μεγάλος σαν αρκούδα, άσπρος σαν βαμβάκι και αγαθός σαν αρνί! Ο μεγαλόσωμος σκύλος που συντροφεύει το ιδιόρυθμο αφεντικό του, τον κοροιδέυει όποτε κάνει δίαιτα, για να υποχρεωθεί και ο ίδιος μετά σε αδυνάτισμα και είναι όλο παράξενες εφευρέσεις που οι μισές έχουν στόχο το φαί και οι υπόλοιπες, στο πως θα υπονομεύσει την απαίσια γάτα με το όνομα Σενεσάλ. Αλλος ένας σκύλος που αποσκοπεί στο να μας ζητήσει ακόμα λίγη συμπάθεια για το είδος του, που έχει άποψη, δεν κουβαλάει μόνο παντόφλες και που δεν πρόκειται να λυπηθεί καμμιά γάτα για όσο ζει.

Οι αψιμαχίες των δύο ζωντανών δεν φαίνεται να βλέπουν ένα τέλος και όσο για τον αφέντη του σκύλου, μάλλον κάπου κοντά θα είναι, σε κάποιο κατάστημα υγιεινής διατροφής, όπου θα ψωνίζει ψωμί χωρίς λιπαρά και ζυγαριά που να δείχνει μέχρι τα 65 κιλά. Ο κόσμος που μεγαλώνει ο Κούμπιτους είναι ένας κόσμος μπαμπά-γιού όπως και στον Αχιλλέα Ταλόν. Εδώ παίζει το ρόλο σκύλου-προστάτη και όπως κάθε καλός σκύλος έχει όπως είπαμε, την γάτα εχθρό, τη Σενεσάλ που τον πρήζει κάθε τρεις και λίγο και η φιλία τους είναι ένα πάρε-δώσε μεταξύ αγάπης και μίσους. Σαν κάθε καλοθρεμένο σκύλο του αρέσει να τον ταιζουν, να αράζει και να φλερτάρει.
Πριν καταλήξει σε αυτόνομο τεύχος το 1989, ο Κόυμπιτους δημοσιεύοταν σε συνέχειες από το 1971.Το 1990 πήρε το δρόμο για την τηλεόραση μετά από την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε μέχρι τότε. Ο πατέρας του Κούμπιτους είναι ο Dupa που γεννήθηκε στο Βέλγιο το 1945 και το πραγματικό του όνομα ήταν Luc Dupanloup.
Με παρότρυνση του Maurice Tilleux μπαίνει το 1963 στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών, όπου και φοιτά για τρία χρόνια. Μετά από πρόταση του Greg, o οποίος ήταν ήδη συντάκτης στον Τεντέν, εργάζεται σαν βοηθός του τελευταίου για τα κόμικς "Zig et Puce" και "Αχιλλέα Ταλόν". Αυτή όμως δεν ήταν η μοναδική του συμμετοχή αφού εργάστηκε και για τα "Fifi", "Fleurette", "Luc Junior" και "Tootsy".Το 1966 μπήκε στην ομάδα δημιουργίας της εφημερίδας "Tintin" για κάποιες σύντομες ιστορίες όπου και δημιουργεί τo 1968 τον "Cubitus".

Η σειρά έγινε πολύ δημοφιλής και το κοινό της δεν ήταν μόνο τα παιδιά αλλά και ενήλικες. Παράλληλα με αυτή τη δουλειά, δημιούργησε τον "Petit Biniou". To 1972 ξανασχολήθηκε με το "Chlorophylle et Minimum", πάνω σε μιά σειρά του Raymond Macherot όπου το σενάριο ήταν του Greg αρχικά και κατόπιν του Bob de Groot. To 1980 ασχολείται με τις περιπέτειες του "Nicky" ενός συμπαθέστατου οδηγού.
Ο Dupa έγραψε επίσης ρεαλιστικά και φανταστικά σενάρια για τον "Eric" , αλλά συνεργάστηκε επίσης για στο γράψιμο στο "Alice aux Pays des Merveilles", μαζί με τους Greg, Dany, Turk και De Groot. Eχει τιμηθεί με πολλά βραβεία όπως το Crayon d' Argent - 1973, Aigle d' Or de la Ville de Nice - 1982, Prix du meilleur livre pour enfants de la B.D de Paris - 1984...]

Hosted by Iris Media  

Copyright 1998 ΜΑΜΟΥΘ COMIX
Σχεδίαση site ΜΑΜΟΥΘ COMIX