Κατάλογος
Δημιουργοί
Κυκλοφορίες
Διάφορα

Επικοινωνία

Μαμούθ κόμιξ

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

Editorial
Στη σκιά του "Μ"
Πίσω από το χωριό των τρελλών
Γάμος εναντίον κρεμάλας
Οι συνεχιστές του Λούκυ Λουκ
Ολα για τον Αστερίξ τον γαλάτη

         

" ΧΩΡΙΣ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ "

Ξανά στο τέλος του χρόνου από συνήθεια κάνουμε απολογισμό αυτών που κάναμε για να πειστούμε και μεις οι ίδιοι ότι το επόμενο χρόνο θα ενεργήσουμε καλύτερα και θα έχουμε μάθει από τα λάθη μας. Τα κανάλια της TV και τα μέσα ενημέρωσης είναι έτοιμα για τον απολογισμό και οι υπεύθυνοι θα μαζέψουν τα πιό τρανταχτά γεγονότα, Ιράκ, φυσικές καταστροφές, Ευρωπαική Ενωση, εκδηλώσεις βίας προς τον συνάνθρωπο και πολιτικές συνθήκες σε μια προσπάθεια να συγκεντρωθούμε πιό πολύ στο “γυαλί” και να ανέβει ίσως η ακροαματικότητα. Εν τω μεταξύ, ο καθημερινός πολίτης, εσείς και εγώ βιώνουμε αθόρυβα, όλα αυτά τα γεγονότα και κάποιοι απο μας, καλώς ή κακώς, είναι πρωταγωνιστές όλων αυτών που συμβαίνουν. Ισως να μην το συνειδητοποιούμε, αλλά όλα αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν στον καθημερινό “απλό” πολίτη, τον μισθωτό, τον φοιτητή ή τον επιχειρηματία. Καί όλα αυτά τα δυσάρεστα θα θέλαμε να μην επαναληφθούν γιατί όπως είπαμε, είναι σε ανθρώπους που συμβαίνουν και όχι πουθενά αλλού.

Οι συνεχιστές του Λούκυ Λουκ, φαίνεται πως δέν το βάζουν κάτω , γιατί άλλωστε αφού είναι και οι δύο προικισμένοι με μεγάλο ταλέντο και έτσι στο Λούκυ Λουκ Νο 77 “Οι Ντάλτον στην κρεμάλα” , που πιθανότατα έχετε ήδη προμηθευτεί, ο φτωχός και μόνος καουμπόυ συνεχίζει να περιδιαβαίνει στα παλιά καλά μέρη και να τινάζει τη σκόνη της ερήμου από πάνω του όταν τελειώσει ακόμα μια περιπέτεια. Μαζί του όπως πάντα οι αδιόρθωτοι Ντάλτον που είναι το απαραίτητο συστατικό για να μπορεί και ο Λούκυ να νιώθει δικαιωμένος. Αυτή τη φορά η ιστορία επιστρέφει στις γνώριμες συνήθειες της με πολύ άγρια δύση μέσα της και λιγότερη φλυαρία. Τώρα, αν ο γάμος φτιάχνει τον ντεσπεράντο ή τον χαλάει περισσότερο είναι ζήτημα ιδιοσυγκρασίας...

Ο Σέρλοκ Χολμς επιστρέφει επίσης και θέλει τσάι! Οχι για να πιεί, αλλά για να βοηθήσει και πάλι όσους τον έχουν ανάγκη και τους τρώνε τα διλήματα!

Εμείς όμως, χωρίς διλήμματα και με αισιοδοξία σας ευχόμαστε

Καλή Χρονιά ! Η.Χ


ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ “Μ”:
Πως πίνετε το τσάι σας κε Χόλμς ;

Aναμφισβήτητα μια σωστή αγγλική έρευνα από έναν τίμιο και καθωσπρέπει ντετέκτιβ κάπου θα έχει και λίγο τσάι. Είτε στα διαλείμματα, είτε στις 5μμ. τσάι θα υπάρχει για να ξεκουράσει το μυαλό του σκληρά εργαζόμενου εκπροσώπου της αλήθειας. Τώρα βέβαια, μπαίνει και το θέμα της γεύσης, αν θα έχει κανέλλα κλπ. Οι Veys και Barral δε σηκώνουν και πάλι μύγα στο σπαθί τους. Εχοντας βραβευτεί για την ποιότητα της δουλειάς τους και παρ’ ότι αποδίδουν τον Σέρλοκ Χολμς με χιουμοριστικό ύφος, κατάφεραν ξανά να ικανοποιήσουν τους οπαδούς τους παρουσιάζοντας το τέταρτο τεύχος της σειράς Σέρλοκ Χολμς - Στη σκιά του ”Μ”-. Μια διαμάχη μεταξύ δύο αγνώριστων Σέρλοκ Χολμς και Δόκτωρα Γουάτσον θα μας τεντώσει αρκετά τα νεύρα...από τα γέλια.


Και τι γίνεται στην ιστορία; Ο Κλιπτον, φτάνει στη Κευλάνη για να παραλάβει την κληρονομιά που του άφησε ο θείος του που είναι κάποιες φυτείες τσαγιού. Αλλά για να μπορέσει να παραλάβει την κληρονομιά θα πρέπει να προλάβει να γυρίσει στην Αγγλία μέσα σε 6 βδομάδες και να κάνει τον κλόουν μπροστά στη βασίλισσα.Οχι, παίζουμε ! Προς βοήθεια του Κλίπτον συντρέχουν ο Σέρλοκ Χολμς, ο Γουάτσον και φυσικά και όλοι οι υπόλοιποι.. Και για να μην νομίζετε ότι απλά ξυπνάνε ένα πρωι και πάνε να πάρουν τις φυτείες, θα έχουν να αντιμετωπίσουν το μεγαλύτερο ανταγωνιστή του Κλίπτον, την εταιρεία Τήγουινγκς που θα κάνει τα πάντα για να τους εμποδίσει. Και αν πίνετε τσάι θα σας έρθουν στο μυαλό πολλές μάρκες που θα βλέπετε στα ράφια του σούπερ μάρκετ.

Το τεύχος αυτό ,θεωρείται το πιό προχωρημένο της σειράς από πλευράς χιούμορ, αλλά και τα προηγούμενα δεν πήγαιναν πίσω. Ολα βέβαια σε λεπτό βρεττανικό χιούμορ με την κυρία Χάντσον να επιβλεπει τους πάντες και τα πάντα. Και την κρίσιμη ώρα είναι πάντα έτοιμη για λύσεις τύπου Μαγκάιβερ...και αν δείτε κοπριά να εκσφενδονίζεται από τα τρυφερά χεράκια της στα μούτρα του Γουάτσον, μην εκπλαγείτε, γιατί και αυτό είναι στο σχέδιο. Μα πάνω απ’ όλα θα πρέπει να κάνουν κάτικαι για τον παμπόνηρο Μοριάρτυ.

Βέβαια, οι πιστοί του αυστηρού Σέρλοκ Χολμς δεν θα μπορούν εύκολα να χωνέψουν τις κοτσάνες που κάνει συνεχώς ούτε και τον αμέτρητο στρατό από θεοπάλαβους χαρακτήρες που τον συνοδεύουν. Αλλά μην ξεχνάτε ότι η πολύ σοβαρότητα δεν κάνει πάντα καλό και άλλωστε η σειρά έχει βραβευτεί. από την Societe "Sherlock Holmes de France". Αυτοί κάτι ξέρουν. Μια σειρά απαραίτητη στους λάτρεις των ιστοριών με ντετέκτιβ που θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις μας.


ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ
Η διετία 65-66 που καθιέρωσε τον Αστερίξ
[...Χωρίς την παραμικρή υποστήριξη από τον τύπο, το σύμπαν του γαλατικού χωριού εισέβαλε σιγά σιγά στο εσωτερικό των περιοδικών. Ο Αστερίξ γίνεται το κόμικς που πρέπει να έχεις διαβάσει, το σκεπτικό του και οι αποκλίσεις του είναι εντελώς διαχρονικές και η μόδα παρασέρνει τους ασυγκίνητους. Δημοσιογράφοι,υπεύθυνοι τίτλων και μακετίστες τηλεφωνούν στις εκδόσεις Dargaud μόνο και μόνο για να τηλεφωνήσουν να πάρουν την άδεια αυτού ή του άλλου σκίτσου

...Είναι μαγικό! Αλλά και λίγο τρομακτικό. Οι δυο συνεργάτες, μετά από τα τόσα χρόνια δυσκολιών, μπορούν να νιώθουν τώρα που μπαίνουν στα σαράντα το κεφάλι τους με σιγουριά πάνω στους ώμους τους.Το μόνο άγχος που το μοιράζονται και οι δύο είναι να μην απογοητεύσουν το κοινό τους. H λύση; Να δουλεύουν ακόμα περισσότερο!
Η εμπιστοσύνη, που ενισχύθηκε μετά από 15 χρόνια κοινών περιπετειών, τους έκανε ώστε κανείς τους να μην ανησυχεί για τη δουλειά του άλλου και "δίνονται" ο καθένας από τη μεριά του με το ίδιο πάθος, την ίδια τρέλα σαν δύο μικροί που μετά τις δύσκολες μέρες θέλουν να συνεχίσουν το παιχνίδι που μόλις ανακάλυψαν. Και το γεγονός ότι θα συναντήσουν το κοινό, τους κάνει να παίρνουν δύναμη παρά να κάνει τα πόδια τους να τρέμουν, τους ενώνει παρά τους διχάζει.

Ο σεναριογράφος με τα κυματιστά μαλλιά συνεχίζει κάθε μέρα να φέρνει καινούριες ιδέες όσο ο σκιτσογράφος του φέρνει κάθε μέρα τη δική του συλλογή με μαργαριτάρια. Μαζί με τον συνεργάτη του βρήκανε τη μέθοδο να δουλεύουνε μαζί, μέθοδο βασισμένη στην ανεξαρτησία και την συμπληρωματικότητα. Από τη στιγμή που σκεφτόταν κάποια ιδέα για σενάριο ο Goscinny , την έγραφε με τη μορφή σύνοψης και κατόπιν συναντούσε τον συνεργάτη του για να την συζητήσουν. Είτε στο Bobigny, στην οδό Louvre, είτε μέσα σε εστιατόρια με φασαρία και καπνούς οι δύο περιθωριακοί κουβεντιάζουν, τσακώνονται ή γελάνε γύρω από την νέα υπόθεση.
Απαξ και ολοκληρωθεί το σενάριο, παραδίδεται χωρίς περικοπές στον σκιτσογράφο και ο Rene περιμένει με ανυπομονησία το σχόλιο του Albert. Στην πλειονότητα τους τα σχόλια είναι ενθουσιώδη, αφού η πέννα του Goscinny είναι πειραχτική, έξυπνη και χιουμοριστική , συνδυάζοντας την ευαισθησία ενός παιδιού και τη σοβαρότητα ενός ενήλικου.
Ο Goscinny, για κάθε μια από τις ιστορίες παρείχε στον Uderzo την πλήρη τεκμηρίωση που είχε χρησιμοποιήσει για να γράψει τα κείμενα. Είναι η εποχή που ο Goscinny έχει πάψει πια να σχεδιάζει και ο ίδιος κάτι που είχαμε αναφέρει σε παλιότερο τεύχος μας (Νο 29) και δίνει τον πλήρη έλεγχο του εικαστικού μέρους στον Uderzo.O σκιτσογράφος δεν ξεκινούσε να σχεδιάζει χωρίς να ξέρει την πλήρη ιστορία.Ο Rene και ο Uderzo έχουν διαφορετικά "υπαρξιακά" προβλήματα να επιλύσουν. Ο Goscinny λέει συνεχώς: "Οταν ψάχνω για την ιδέα και δεν την βρίσκω μου έρχεται να πέσω απ' το παράθυρο".

Από την άλλη ο σκιτσογράφος, έχει πιό βασικές ανάγκες από τη ζωή. Πρέπει να βγάλει δουλειά. Με την αύξηση των πωλήσεων το Pilote και η Dargaud ανεβάζουν τον ρυθμό. Υπάρχει ανάγκη για περισσότερο Aστερίξ και υπάρχει και ο Tanguy. O Ούμπα-πα έχει σταματήσει από το 1962.

Σε λάθος εποχή και μετά από ένα δημοψήφισμα, ο Ινδιάνος έφτασε στην εντέκατη θέση μεταξύ των δημοφιλέστερων του περιοδικού Tintin, το οποίο όλως περιέργως διεξάχθηκε στο Βέλγιο.Το να παράγουν περισσότερο και περισσότερο σήμαινε παραπάνω δουλειά, ακόμα και στις διακοπές. Μέχρι τώρα, τα καλοκαίρια η οικογένεια Uderzo περνούσε τις διακοπές στην ακτή της Αδριατικής στην Ιταλία πολύ κοντά στο Ρίμινι και κάθε απόγευμα η Ada, η Sylvie και φίλοι τους ξεκινούσαν για την καταγάλανη θάλασσα και τη ζεστή άμμο, ενώ ο κατάδικος των κόμικς δούλευε ενώ έπεφτε το σούρουπο πάνω στις σελίδες του επόμενου κόμικς. Αλοίμονο, το Pilote δεν μπορούσε να περιμένει. Το καλύτερο από τα Αστερίξ δεν έχει φτάσει ακόμα.

Τα χρόνια 65-66 είναι τα χρόνια της καθιέρωσης. Η παραγωγή των άλμπουμ ανεβαίναι από τη στιγμή που η Dargaud διπλασιάζει το φόρτο. Αν, στο καθένα από τα πρώτα τέσσερα χρόνια παράγει από ένα Αστερίξ, τώρα το διπλασιάζει. Και τι άλμπουμ! Με το Γύρο της Γαλατίας ο Goscinny και ο Uderzo ξαναανακαλύπτουν την γαλατική ιστορία βάζοντας φολκλορικές φιγούρες της Γαλλίας και γίνονται έτσι τα "φιλαράκια" του κάθε αναγνώστη και έτσι η συμπάθεια προς το γαλατικό χωριό αποκτά μυθικές διαστάσεις. Η Dargaud παίζει ολοένα και πιό δυνατά το παιχνίδι: 300.000 αντίτυπα με την πρώτη έκδοση και δεν φτάσανε! Το ο Γύρος της Γαλατίας είναι η γροθιά στη μύτη του κατακτητή, των Ρωμαίων που θέλουν να περιορίσουν τους Γαλάτες. Ο φράχτης γύρω από το χωριό δεν είναι παρά μια πρόφαση για να ξεκινήσουν ένα επικούριο ταξίδι στις τέσσερις γωνιές της ιστορικής Γαλατίας. Στην Λουτέτια, το γεγονός που θα άλλαζε τη μορφή του κόσμου είναι το μικρό άσπρο σκυλάκι που στέκεται μπροστά στο αλλαντοπωλείο, όπου στέκονται ο Αστερίξ και ο Οβελίξ για να αγοράσουν το ζαμπόν της Λουτέτια...Ο Rene δεν τον είχε συμπεριλάβει στο γενικό σενάριο,ενώ ο Uderzo δεν τον έχει συνδέσει ακόμα με τον Οβελίξ παρά μόνο στο τελευταίο πλάνο με ένα γαύγισμα το οποίο έχει ένα χάδι σαν απάντηση...]



ΓΑΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΡΕΜΑΛΑΣ ..!
το δίλημμα των Ντάλτον στο νέο Λούκυ Λουκ

[...Kαταδικασμένοι σε 387 χρόνια φυλακή -οχι και λίγα ε;!- οι αδελφοί Ντάλτον αντιμετωπίζουν τα νέα μέτρα για την αντιμετώπιση του στριμώγματος στις φυλακές όταν οι "ένοικοι" γίνονται υπεράριθμοι. Το κρέμασμα! Επειδή όμως υπάρχει θεός και βλέπει, δέχονται τη βοήθεια του γείτονα τους απο το διπλανό κελί, του διεφθαρμένου δικαστή Μπιγκλάρ που τους λέει για κάποιο νόμο της 6ης Ιουνίου του 1858 χάρις στον οποίο οι Ντάλτον θα μπορούσαν να γλυτώσουν τη κρεμάλα αν...παντρευτούν! (Καμμιά φορά συμβαίνει και το αντίθετο!..)

Η Μαμά Ντάλτον θα αναλάβει να βρει τις νύφες και ο θεός βοηθός. Η μέρα της εκτέλεσης φθάνει και ακόμα και ο ίδιος ο Λούκυ νιώθει πως έφτασε το τέλος των Ντάλτον. Και αναπάντεχα κάνουν την εμφάνιση τους οι "κόρες" από τη φυλή των Πλατυκέφαλων και θέλουν να τους παντρευτούνε εδώ και τώρα! Ανάμεσα στο γάμο και την κρεμάλα, η επιλογή είναι αυτονόητη! Βέβαια ο Λούκυ Λουκ πάντα από κοντά στις δύσκολες αυτές ώρες της τετράδας των παρανόμων για να τους προστατέψει από τον πειρασμό...

Μετά την εξαιρετική επιτυχία που συνάντησε το "Η ωραία Προβένς" που ήταν και το πρώτο τεύχος όπου ο Λούκυ Λουκ συνεχίζεται όχι από τον αρχικό του δημιουργό,οι Achde και Gerra υποκύπτουν ξανά στον πειρασμό και επανέρχονται με ένα άλμπουμ περισσότερο "γουέστερν" με κρεμάλα, ινδιάνους, πιστολίδι και όλα τα παλιά καλά όμορφα πράγματα μιας σωστής άγριας δύσης. Αν και οι Ντάλτον μπορεί να φαίνονται λίγο έξω από το στοιχείο τους, αφού μόνο παντρεμένους δεν θα τους περιμέναμε, στην ιστορία "Οι Ντάλτον στην κρεμάλα" που κυκλοφορεί ξαναβρίσκουμε το γνωστό παραδοσιακό κλίμα των ιστοριών του Λούκυ Λουκ των μαχών του ιππικού με τα μπουλούκια των ινδιάνων.
Ούτε λείπει το σασπένς των διαλόγων μεταξύ του Τζόε και του Λούκυ Λουκ αλλά και φυσιογνωμίες γκεστ σταρ όπως του Τζο Ντασσέν,της Λιζ Τέιλορ, του Κερκ Ντάγκλας και του Τζο Γουέιν. Σίγουρα ο Laurent Gerra γνωρίζει τους κλασσικούς! Στο σχέδιο ο Achde αναβιώνει τον Λούκυ Λουκ της ένδοξης περιόδου.

...KAI ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Το 1951, στη N.Yόρκη, ο Morris συνέλαβε την ιδέα να βασίσει τις ιστορίες του πάνω σε υπαρκτές προσωπικότητες της ιστορίας της Δύσης. Από πλευράς τεκμηρίωσης ο δημιουργός του Λούκυ Λουκ, δεν είχε παρά να διαλέξει από τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Ν. Υόρκης, τη δεύτερη σε μέγεθος των Η.Π.Α, η οποία βρίσκοταν λίγα μόνο τετράγωνα μακριά από το σπίτι του στο Bowery. H επιλογή του περιστρέφεται ανάμεσα σε φημισμένες φυσιογνωμίες όπως της Καλαμίτυ Τζέιν, του Τζέσσε Τζέιμς, του Μπίλυ δε Κιντ,του δικαστή Ρόυ Μπιν και των ...αδελφών Ντάλτον.

“Η επιστροφή στις πηγές δίνει στην αφήγηση ένα απατηλό άρωμα γνησιότητας που αρέσει στο κοινό και σε αυτό δεν έκανα κάτι το διαφορετικό από το να ακολουθήσω το παράδειγμα των μυθιστοριογράφων και άλλων που ασχολούνται με το σενάριο ταινιών γουέστερν, που βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό πάνω στη πραγματική ιστορία" σχολίασε ο Morris. Yπάρχει όμως κάποια διαφορά που τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους: η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος έχουν την τάση να εξιδανικεύουν τους κακοποιούς της Δύσης. Στον Λούκυ Λουκ οι αδελφοί Ντάλτον, πέρα από την κακία τους είναι για τη κουταμάρα τους που ο Morris θέλει να τους στιγματίσει. Ενα γεγονός που ενισχύθηκε από τη προβολή σε ταινία μεγάλου μήκους, του “When The Daltons Rode" το 1940 ερμηνευμένης από τους Brian Donlevy, Randolh Scott, Broderick Crawford και Kay Francis. "Δεν επρόκειτο για το αριστούργημα του σινεμά, αλλά η ιδέα τεσσάρων αδελφών ενωμένων στο να υπηρετούν την ίδια κακή ιδέα, με γοήτευσε.O βλακώδης και κακός χαρακτήρας των Ντάλτον είναι εντελώς επινόηση.
Οσο για το παρουσιαστικό τους- ένα από τα πιό πετυχημένα γραφιστικά ευρήματα της σειράς- τους έκανα όλους με την ίδια φυσιογνωμία και τους έδωσα διαφορετικό ύψος για να ξεχωρίζουν...]


ΟΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΛΟΥΚΥ ΛΟΥΚ
ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΑΚΡΙΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ξανά μπροστά στο μικρόφωνο οι δυό δημιουργοί του Λούκυ Λουκ, που δείχνουν απόλυτα ικανοποιημένοι από την επιστροφή στην Αγρια Δύση:

- Πως έγινες ένας σεναριογράφος μια τόσο μυθικής σειράς όπως ο Λούκυ Λουκ;

Gerra: [..Εχω ξαναδιαβάσει όλα τα άλμπουμ φυσικά. Από την άλλη είμαι ικανός στη μίμηση λόγω επαγγέλματος, γι' αυτό σκέφθηκαν εμένα στη Dargaud. Είναι γεγονός ότι το να μπεις στο ρόλο κάποιου άλλου είναι κάτι παρόμοιο. Εάν κάποια μέρα μου έλεγαν ότι θα έπρεπε να αναλάβω το σενάριο μιας σειράς κόμικς δεν θα ένιωθα ανίκανος για κάτι τέτοιο. Αυτή ήταν άλλωστε και η πρώτη μου αντίδραση όταν μου πρότειναν το σχέδιο για τον Λούκυ Λουκ. Τελικά πολλοί με κινητοποίησαν πιστεύοντας σε μένα και είναι χάρη σ' αυτούς που τα κατάφερα. Αλλωστε όπως το έχω ξαναπεί για το πρώτο άλμπουμ δεν ήμουνα σεναριογράφος αλλά ένας τιμώμενος συνεχιστής και για μένα ήταν τόσο ευχαρίστηση όσο και μια εξαιρετική τιμή.Είναι αλήθεια πως πρέπει να ξέρεις να κόβεις", να ταιριάζεις και η εμπειρία μου στη σκηνή (ο Laurent Gerra εργάζεται ως κωμικός) μου έχει μάθει να το κάνω. Αλλά όμως είναι και το σενάριο, τα συννεφάκια, το μελάνωμα, το χρώμα, πολλά στάδια μέχρι το τελικό άλμπουμ..]

Achde: Πιστεύω πως κατ΄αρχάς πρέπει να έχεις πάθος. Οσον αφορά εμένα, είναι ένα παιδικό μου όνειρο που τώρα γίνεται πραγματικότητα. Οταν ήμουνα παιδί μου άρεσε να ζωγραφίζω τον Λούκυ Λουκ. Παιδί ακόμα, προς τα τέλη της δεκαετίας του '60, είχα ζωγραφίσει μια δική μου σειρά που λεγόταν Οι περιπέτειες του Λούκυ Τζόε...αυτό τα λέει όλα. Τώρα για το Λούκυ Λουκ, 35 χρόνια μετά δουλεύω πάνω σε κάτι το οποίο είχα πάντα στην καρδιά μου. Τεχνικά τώρα, στην αρχή ήταν κάτι το δύσκολο, αλλά σήμερα πάει καλύτερα. Στο "Η ωραία Προβένς" έπρεπε να ζωγραφλισω τα πάντα εκ του μηδενός, ένα ιερό καθήκον. Στην αρχή με είχε πιάσει κάποια σχιζοφρένεια: όταν έφτανα στο ατελιέ έβλεπα παντού Λούκυ Λουκ και δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήμουνα εγώ που τον σχεδίαζα. Με είχαν ρωτήσει μήπως είχα οικειοποιηθεί τον ήρωα: όχι και πάλι όχι.Δεν είμαι παρά ένας διακόπτης.Δεν ξέρω για πόσο διάστημα θα μου γίνεται η τιμή να συνεχίζω, το σημαντικό είναι ότι ο ήρωας υπάρχει.Οπως και να έχει, ακόμα και στο καιρό του Morris αυτό που αγοράζαμε ήταν Λούκυ Λουκ και όχι Morris και νομίζω ότι είναι καλό να είμαστε πίσω από τον ήρωα.

- Ποιός υπήρξε ο Λούκυ Λουκ αναφοράς σου;

Achde: [..Ο Morris τον εξέλισσε σε όλη τη διάρκεια της πορείας του. Είναι μια θαυμαστή προσωπικότητα,όπως και ο Ντόλης που περνούσε από τα καρτούν στο νεορεαλισμό μερικές φορές. Αυτό το παρατηρούμε με χρονολογική τάξη μελετώντας τη σειρά. Ο Morris είναι ο σχεδιαστής της κίνησης, δεν θα καταφέρω να πιάσω το επίπεδο του αλλά έχω κάνει μεγάλη προσπάθεια να παραμείνω στην ίδια γραμμή. Ετσι, αναφέρομαι στον Λούκυ Λουκ από την περίοδο του “Καλαμίτυ Τζέιν” ως το “Σύρμα που τραγουδάει”. Είναι το γραφιστικό στυλ που μου φαίνεται το πιό δυνατό, έστω και αν ότι έκανε ο Morris ήταν μεγαλοφυές. Για να μιλήσω για τη δουλειά μου, δε σηκώνω κεφάλι και σχεδιάζω από το πρωί ως το βράδυ. Κάνω τις χρωματικές μου κλίμακες ένα μήνα πριν από καινούργιο άλμπουμ. Κάποιοι με είχαν ευγενικά ενοχοποιήσει ότι το κάνω για τα χρήματα. Είναι γελοίο το να βλέπεις ότι οι άνθρωποι δεν έχουν όνειρα ή πάθος..]

- Η συνεργασία σας κύλησε το ίδιο καλά με το πρώτο άλμπουμ;

Gerra: [..Ναι, έιμαστε πάντοτε ικανοποιημένοι για το ότι έχουμε συναντηθεί.Εχουμε δουλέψει σε συμφωνία, μέσα σε έυθυμη ατμόσφαιρα και μπορώ να πω ότι η συνάντηση μας υπήρξε καθοριστική. Ο Achde θα μπορούσε να είναι επιφυλακτικός αφού δεν προέρχοταν από το χώρο των κόμικς, αντίθετα φάνηκε γεναιόδωρος και με αυτοπεποίθηση. Στο δεύτερο άλμπουμ έκανε φανταστικά πράγματα όπως η καταδίωξη του καραβανιού και η αναμέτρηση Λούκυ Λουκ και Τζόε Ντάλτον..]

- Το "Οι Ντάλτον στην κρεμάλα" δεν είναι αισθητά διαφορετικό από το "Η ωραία Προβένς";

Gerra: Μπορούμε να πούμε ότι θέλαμε κάτι πιό γουέστερν.
Στο πρώτο άλμπουμ περνάμε φευγαλέα απο τους Ντάλτον. Μας έλειπαν και θέλαμε να τους βάλουμε στο παιχνίδι και αυτή η ιστορία είναι τόσο διαφορετική από την προηγούμενη όσο και οι ιστορίες του Morris που άλλοτε ήταν με τους Ντάλτον και άλλες χωρίς αυτούς. Εξ' άλλου με τον Ache δεν δουλέψαμε με τον ίδιο τρόπο αυτή τη φορά. Προηγουμένως, ζωγράφιζα πρόχειρα, τα πάντα, ενώ τώρα ασχολήθηκα με τις βασικές γραμμές και πάνω σ' αυτές δούλεψε ο Achde και αυτή τη φορά πήγαμε πιο γρήγορα, αλλά πάντα με την ανησυχία να μην χάσουμε το δρόμο μας. Τελικά νομίζουμε ότι αυτό το άλμπουμ είναι πολύ δυναμικό και όπως και να έχει διασκεδάσαμε.

- Από που βγήκε η ιδέα του γάμου των Ντάλτον;

Gerra: Στην αρχή υπήρχε η ιδέα να πέσουν οι Ντάλτον σε γυναίκες που τους κάνουν τη ζωή δύσκολη. Ο γάμος δηλαδή σαν θηλειά στο λαιμό με την στενή έννοια του όρου. Μετά ένας άγγλος φίλος μου στο Κεμπέκ μου μίλησε για την περίπτωση φυλακισμένων που μπορούσε να τους δοθεί χάρη αν δέχονταν να κατοικήσουν κάποιες περιοχές. Αφού αμφιταλαντευθήκαμε για λίγο με τον Achde βρήκαμε το ιστορικό υπόβαθρο, τα νομικά κείμενα και τέλος την ιστορία με το κρέμασμα. Η ιστορία είναι λίγο σκληρή με τις γυναίκες. Ποιός ξέρει αν μερικοί δεν βρούν το άλμπουμ αντιφεμινιστικό; Αλλά αυτό που θέλαμε είναι να διασκεδάσουμε και όχι να γελοιοποιήσουμε.ο Αβερελ και η γυναίκα του είναι στο επίπεδο του "Η φυλακισμένη της ερήμου"! Ηδη στο "Η μαμά Ντάλτον" αυτός είναι ο ευνοούμενος. Τώρα πέφτει στη πιό συμπαθητική και είναι κάπως δίκαιο αφού αυτός είναι ο πιό ευγενικός. Το πιό μεγάλο θράσος εκ μέρους μας ήταν που σε κάποια φάση τον ξεχωρίσαμε από τους Ντάλτον και από τέσσερις έγιναν τρεις.

- Το "Οι Ντάλτον στην κρεμάλα" δεν επιστρέφει στα μεγάλα κλασσικά του Λούκυ Λουκ, κυρίως με την επιστροφή των Ντάλτον;

Achde: Σχεδιάζω τους Ντάλτον, σίγουρα ονειρεύομαι! Είναι τόσο μυθικοί όσο και ο Λούκυ Λουκ. Ηταν μια ικανοποίηση να τους ξαναβρώ γιατί μου αρέσει να ζωγραφίζω αφελείς, γι' αυτό μου αρέσει να ζωγραφίζω τον Ραντανπλάν. Αυτό που μου αρέσει σε αυτό το άλμπουμ είναι ότι ξεκινά όπως τα παραδοσιακά του Λούκυ Λουκ και με αρκετά δραματικό τρόπο όπως είναι η κρεμάλα.Υπήρχε από μια κάθε τρεις σελίδες στα πρώτα Λούκυ Λουκ! Ενιωθα πως η παράδοση είχε χαθεί λιγάκι. Περιμέναμε όλοι το τέλος μέχρι τη στιγμή που ήρθε ο από μηχανής θεός και δημιούργησε μια καινούργια ιστορία. Μου αρέσει επίσης η σκηνή της μονομαχίας που μπαίνει στην μεγάλη παράδοση του Λούκυ Λουκ.

- Αυτό το δεύτερο άλμπουμ παρουσίασε κάποιες ιδιαίτερες δυσκολίες;

Achde: Ναι, με τα άλογα. Μου άρεσε που τα σχεδίασα αλλά δεν υπάρχει τίποτα πιό δύσκολο απ' αυτό.Ο Franquin έλεγε πως ένας καλός σχεδιαστής είναι αυτός που μπορεί να σχεδιάζει τα χέρια, τα πόδια, τα άλογα. Είτε είσαι ρεαλιστικός σχεδιαστής και δουλεύεις με φωτογραφίες, είτε ταλέντο όπως ο Morris που αν και σχεδίαζε τα άλογα σαν καρικατούρες, είχαν μεγάλη ακρίβεια: ο καλπασμός, η στάση, το μπροστινό και το πίσω πόδι, όλα ήταν σωστά σε αυτόν.Ο Morris ήταν διπλά ευφυής γιατί μπορούσε να συνθέτει όλες τις στάσεις που ήταν αισθητικά όμορφες. Αφού συγκέντρωσα όλες τις εικόνες με άλογα που είχε ζωγραφίσει ο Morris κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είχε αποκλείσει όλες τις ενδιάμεσες στάσεις και χρησιμοποιούσε τις πιό αποτελεσματικές: είναι καλή ,την κρατάω, αν όχι την απορρίπτω. Μόνο τρεις καλπασμοί λειτουργούν και δεν βλέπουμε ποτέ στον Λούκυ Λουκ άλογα να κάνουν πλαγιοποδισμό (κίνηση κάποιων τετράποδων που κινούν ταυτόχρονα τα μέλη της ίδιας πλευράς στην ίδια κατεύθυνση). Αυτό είναι το ωραίο με τα κόμικς, δεν είναι μόνο ιστορία, δεν είναι μόνο σχέδιο, είναι και τα δύο. Αν λειτουργήσουν κέρδισες.

- Σε τι ακριβώς όμως, ήταν αυτό το δεύτερο άλμπουμ μια καινούργια εμπειρία για σας;

Achde:[..Δούλεψα παραπάνω στο σενάριο με τον Laurent πάνω στη βασική του ιδέα, του γάμου με αντάλλαγμα την αποφυγή της κρεμάλας.Βρήκα την ιδέα πολύ καλή. Επρεπε όμως να απομακρυνθώ από το "Η μνηστή του Λούκυ Λουκ" του Guy Vidal. Εγώ το μόνο που ήθελα είναι να κάνω ένα άλμπουμ πιό γουέστερν, πιο κοντά σε αυτά που έκανε ο Goscinny και με τον Laurent πλησιάσαμε πολύ σ' αυτό.
Εγώ από τη μεριά μου δούλεψα πιο κινηματογραφικά και είχα να σχεδιάσω καινούργια στοιχεία όπως οι Πλατυκέφαλοι και τα άλογα χωρίς να υπολογίσω τις σκηνές της μάχης που είχανε πολλή εργασία και πολλές λεπτομέρειες.
Mε τον Laurent επιτρέψαμε στους εαυτούς μας κάποιες πρωτοβουλίες όπως η σκηνή στο επίσημο γεύμα που παραπέμπει προς τιμήν του Uderzo, με τον φιμωμένο βάρδο και σε χρώματα αλα Αστερίξ..]

- Μετά την επιτυχία του "Η ωραία Προβένς" περιμένετε πάντα την ίδια αποδοχή για το "Οι Ντάλτον στην κρεμάλα";

Gerra: Νομίζω ότι μας περιμένει ακόμα καλύτερη υποδοχή από το πρώτο άλμπουμ. Πάντα είχα το φόβο της αποτυχίας ή να μην καταφέρω να μείνω μέσα στη παράδοση. Η επιτυχία του πρώτου άλμπουμ ήταν μεθυστική. Μας πήρε δυό χρόνια προετοιμασίας και δεν μοχθήσαμε για το τίποτα.
Εξ' άλλου το "Η ωραία Προβένς" όχι μόνο ήταν εμπορική επιτυχία, αλλά κέρδισε και την εκτίμηση των επαγγελματιών. Με την ευκαιρία αυτή έκανα πολλές επαφές με συγγραφείς και σχεδιαστές οι οποίοι μας εμψύχωσαν και ήταν κάτι το πολύ προσφιλές αυτό.

Achde: [..Δεν ξέρω αν είναι αυθάδεια ή υπερβολική μετριοφροσύνη αλλά για μένα ο Λούκυ Λουκ είναι μια επιτυχία. Και κατ' αρχάς χάρις στον Morris. Eίχα το άγχος μήπως δεν σταθώ στο ύψος των τεχνικών απαιτήσεων για να ευχαριστήσω το κοινό γιατί το κοινό είναι που κρίνει και αυτό πρέπει να ικανοποιήσουμε. Τέλος να πω ότι ευχαριστήθηκα περισσότερο με αυτό το άλμπουμ μετά από την υποδοχή του κοινού απ' ότι τα προηγούμενα και το ζωγράφισμα των
εφοδιοπομπών μου άρεσε σε μεγάλο βαθμό..]

- Υπάρχει μέσα σας κάποιο στοιχείο του Λούκυ Λουκ;

Gerra: [..Είναι ο αγαπημένος μου ήρωας.Σημάδεψε την παιδική μου ηλικία.Αξίζει να πω ότι ήταν παιδικό μου όνειρο το να δω το όνομα μου συνδεδεμένο με το δικό του. Είναι μια προσωπικότητα που μου ταιριάζει..]

Πηγή: Les Editions Lucky Comics...]


ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΞ ΤΟΝ ΓΑΛΑΤΗ

Οχι, μην ταράζεστε, όχι άλλο ένα χοντρό εγκυκλοπαιδικό βοήθημα πάνω στην κατάκτηση της γαλατίας.
Ενα μάλλον υπερ-ενισχυμένο συμπλήρωμα , το οποίο ετοιμάζεται για τον Ιανουάριο, οπότε θα κυκλοφορήσει το πρώτο από τα 3 τεύχη του. Η δημιουργία του βασίστηκε πάνω σε μια πρωτότυπη ιδέα του Olivier Andrieu και υλοποιήθηκε στο στούντιο Pretexte.

Θα μάθετε που επιτέλους πιστεύουμε σήμερα ότι βρισκόταν το γαλατικό χωριό, αλλά και τι γύρευαν τα φτερά στα κράνη των γαλατών. Επίσης γιατί έχει ρίγες το παντελόνι του Οβελίξ και τι γινόταν με τη δίαιτα στην αρχαία γαλατία...

Για τον Μαζεστίξ και τη μανία του να τον περιφέρουν πάνω στην ασπίδα, αλλά να μάθετε επίσης πόσα είδη ζώων παρελαύνουν στις σελίδες του γαλατικού παράδεισου. Και ακόμα περισσότερα, αλλά για να μην περιμένετε μέχρι τον επόμενο μήνα, στην επόμενη σελίδα θα βρείτε δύο από τις σελίδες του πρώτου τεύχους από το : Ολα για τον Αστερίξ τον Γαλάτη


Hosted by Iris Media  

Copyright 1998 ΜΑΜΟΥΘ COMIX
Σχεδίαση site ΜΑΜΟΥΘ COMIX