Κατάλογος
Δημιουργοί
Κυκλοφορίες
Διάφορα

Επικοινωνία

Μαμούθ κόμιξ

 

"ΝΤΟΓΚΙΓΚΑΡΝΤ - ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΥ ΕΞΠΡΕΣ"

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

Editorial
Grzegorz Rosinski
Ντόγκιγκαρντ - Σεκιούριτυ εξπρές
Ο Κόττον Κιντ εξορμά στον κόσμο των Μεγάλων της Δύσης
Ο Pearce αναπολεί την είσοδο του στον κόσμο των μεγάλων
Michel Greg
Με όνειρο την ελευθερία
Τα ερωτηματικά της ιστορίας

         

"EDITORIAL"

"Αγαπητοί φίλοι, Ορισμένες φορές νιώθουμε όλοι να ταξιδεύουμε σε ένα τρένο που άλλοτε μας κατεβάζει σε επιθυμητούς σταθμούς και άλλοτε περιμένουμε εμείς στο σταθμό για να υποδεχτούμε αγαπημένους φίλους. Κάπως έτσι θα φαίνεται η καθυστερημένη άφιξή του Comicon, ενός πληροφορια-κού μέσου, γεμάτο ζωή, πληροφόρηση και ροπή στην κριτική και εξερεύνηση. Μήν ανησυχείτε όμως γιατί μια δόνηση σαν κι αυτή στο καθιερωμένο πρόγραμμά σας, ίσως εντάσσεται στο γενικό δονητικό, σεισμογραφικό πλαίσιο που αρχίσαμε να συνηθίζουμε εδώ και κάποιους μήνες.
Μια οδυνηρή δόνηση είναι η αναχώρηση ενός Μεγάλου από αυτόν τον κόσμο των πειραμάτων και δοκιμασιών που όλοι αγωνιζόμαστε για να εκμαιεύσουμε το νόημα. Ο μεγάλος φίλος όλων μας, ο Greg έστειλε τον τελευταίο χαιρετισμό του εδώ και μερικούς μήνες.

Υπάρχουν καινούργιες σειρές που θα πλαισιώσουν την διάθεση για γέλιο και χαρούμενη διάθεση. Ο Ντόγκιγκαρντ, ο ηρωικός φύλακας κινήτων και ακινήτων που προσπαθεί να σώσει την φήμη των απανταχού σωματοφυλάκων. Ο Κόττον Κίντ που έρχεται από το παιδικό "Ουέστ" και αποτελεί την παιδική εξήγηση αυτού του ήδη περασμένου κόσμου, ή μάλλον την παιδική του διακωμώδηση, αφού η πιο πικρή ειρωνεία μπορεί να ακουστεί από τα πιο αθώα χείλη.
Μια σειρά που θα θυμήσει στους μεγαλύτερους κάτι από παλιότερα και στους μικρότερους θα είναι μια ευχάριστη αλλαγή, αποτελούν οι Φλίντστοουνς, που συνδυάζοντας τον διάκοσμο τριών δεκαετιών πίσω και τον πολιτισμό της εποχής των δεινοσαύρων, δίνουν την δική τους εξήγηση για πράγματα της καθημερινής ζωής, έστω και με φτωχά πέτρινα μέσα και πολύ γέλιο. Άλλωστε οι Φλίντστοουνς αποτελούν κλασσική πλέον φιγούρα στην φιλολογία των κόμικς.Για τους πιο μαχητικούς του είδους έρχεται ο Τζίπσυ, ο ανυπάκουος και εκρηκτικός Τσιγγάνος που παλεύει στο φουτουριστικό περιβάλλον μιας "Νέας Τάξης Πραγμάτων" εποχής που προσπαθεί να βρει τον εαυτό της, συγκλονισμένη από προβλήματα που η ίδια δημιούργησε. Τελικά τα κόμικς καταλήγουν πάντα στο ίδιο σημείο: την λύση, τη σωτηρία ή τη φυγή γιατί ο άνθρωπος τελεολογικά οφείλει να συμπεράνει, να φτάσει... Ίσως γιατί εμείς οι αναγνώστες και φίλοι του κόμικ θέλουμε να μάθουμε κρυφά μέσα μας το πού θα φτάσουμε ή θα υπερβούμε ακόμα...


Η.Χ.


Υ.Γ. Μια μικρή αλλαγή που αφορά τα μέλη του Comicon είναι η αλλαγή στη διεύθυνση που θα στέλνουν τα γράμματά τους και οτιδήποτε άλλο σχετικό με το Comicon Club. Έτσι μπορούν να απευθύνονται στη διεύθυνση του περιοδικού με την ένδειξη "για το Comicon Club". Έχουμε επεκτείνει επίσης το δίκτυο των Βιβλιοπωλείων διάθεσης των περιοδικών και θα θέλαμε να μας ενημερώνετε, αν αυτό είναι δυνατόν, για τα σημεία όπου παρατηρείται κάποια έλλειψη.


"ROSINSKI"
Συμφιλίωση, δημιουργία και υπευθυνότητα:ένα απαιτητικό στοίχημα του δημιουργού του Θόργκαλ.


[...Από τις 22 Μαρτίου 1977, η εφημερίδα "Τintin" των εκδόσεων Lombard δημοσιεύει τα πρωτότυπα σχέδια μιας ιστορίας των Βίκινγκς στεφανωμένη με μυθολογία και φανταστικό περιεχόμενο, που οι δημιουρ-γοί του, ο σεναριογράφος Jean Van Hamme και ο σχεδιαστής Grzegorz Rosinski, πρόκειται αναμφίβολα να βιώσουν για αρκετές δεκαετίες κοινές περιπέτειες καθώς θα είναι επίσης και οι πυροκροτητές μιας σειράς από γεγονότα. Το όνομα του πρωταγωνιστή τους θα είναι Θόργκαλ. Από την αρχή αυτή η ιστορία με ηρωικό-φανταστικό περιεχόμενο ξαφνιάζει και γοητεύει πολύ τους αναγνώστες του κόμικ. Αποκλείεται εξ' άλλου από όλα τα συστατικά ενός μεγάλου και συναρπαστικού μύθου. Μεταδίδει επίσης συναρπαστικές ιδέες αγάπης, ηρωισμού και ελευθερίας.
Ο ήρωάς του πιο μοντέρνος από τους Βίκινγκς των περασμένων ιστοριών, με τις αδυναμίες και τα άγχη οποιουδήποτε συνηθισμένου ανθρώπου. Και έπειτα είναι οι εικόνες ! Μια ολόκληρη!γραφική, μαγευτική και ασύγκριτη ατμόσφαιρα. Ο Rosinski, δηλώνει ότι ο Van Hamme δεν περιορίζεται στο να στήσει το σενάριο. Το ενστερνίζεται για να το ξαναανακαλύψει στο φως του δικού του εικονοπλαστικού στυλ. Επιπλέον, είναι σκλάβος, σκλάβος μέχρι την άκρη των μολυβιών του μαζί μ' αυτό που προϋποθέτει λυρισμό, βάσανο, χιούμορ και πεπρωμένο. Είναι επίσης κάποιος που αισθάνεται βαθιά υπεύθυνος απέναντι στους αναγνώστες του καθώς έχει την βαθιά ανάγκη να μην εξαπατά. Ο Θόργκαλ πάντα πιο εντυπωσιακός και πιο θελκτικός, ο άνθρωπος τον οποίο οι θεοί δεν έχουν πάψει να θέτουν σε δοκιμασίες, παίρνει από τώρα και στο εξής μέρος σε ασυναγώνιστους μύθους γεννημένους από την 9η Τέχνη. Για τους δημιουργούς του έχει γίνει πολύ στενός φίλος και απαραίτητος συνοδοιπόρος. Η απόδειξη ανήκει στον Grzegorz Rosinski !

Aκολουθεί συνέντευξη του Grzegorz Rosinski

Αυτή η πίστη στον Θόργκαλ είναι μια μορφή αναγνώρισης στον ήρωα που σας ανέδειξε;

"Ο Θόργκαλ δεν είναι μόνο ο ήρωας ο οποίος με ανέδειξε. Με την πάροδο των ετών είναι τόσο πολύ βασισμένος σε μένα τον ίδιο ώστε να ταυτίζομαι εντελώς μ' αυτόν. Οι υποχρεώσεις που έχω σε σχέση μ' αυτή την προσωπικότητα είναι τέτοιες όσον αφορά την ποιότητα και την πιστότητα ώστε να με καθορίζουν προσωπικά. Σχεδιάζω για την δική μου ευχαρίστηση, αλλά προσπαθώ προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Εκτιμώ πως οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζομαι αποτελούν μέρος της οικογένειάς μου. Εκτιμώ ότι τους οφείλω το καλύτερο του εαυτού μου. Όπως και στους αναγνώστες οι οποίοι είναι λιγάκι παιδιά μου έστω και αν δεν τους γνωρίζω ! Από τη στιγμή που αναλαμβάνουμε κάποια υποχρέωση πρέπει να σηκώσουμε το βάρος της. Όταν αποτυγχάνω σε κάτι δεν προσπαθώ να βρω ελαφρυντικά. Όχι,αναλαμβάνω πλήρως (τις ευθύνες) σαν πατέρας μιας οικογένειας. Είναι μια αξία που βρίσκεται στα πιο βαθιά σημεία του είναι μου.

Ο Θόργκαλ είναι επίσης ένας από τους σπάνιους ήρωες που γίνεται είδωλο των κοριτσιών.

Από την εποχή της καθιέρωσης, διαπιστώνω πραγματικά ότι ο αριθμός των θαυμαστριών του Θόργκαλ είναι ολοένα και πιο εντυπωσιακός. Οι αιτίες γι' αυτό το ξεμυάλισμα; Νομίζω ότι αυτό που αγγίζει πολύ τα κορίτσια είναι το πνεύμα της οικογένειας του ήρωα. Η μοίρα του Θόργκαλ είναι αξεχώριστη από αυτή της γυναίκας του Ααρίσια και των παιδιών τους. Η επιθυμία μιας ενωμένης και σταθερής οικογένειας είναι εντελώς γυναικεία. Ο Θόργκαλ είναι ο ιδανικός σύντροφος, ένας τύπος είναι ταυτόχρονα όμορφος, γενναίος και αφοσιωμένος, κάποιος που πάνω του μπορεί να εμπιστευτεί και να στηριχτεί μια γυναίκα.
Αντίθετα με τα αγόρια, ο μαχητής ήρωας, έτοιμος να κυνηγήσει ότι κινείται, δεν τις συγκινεί. Και ο Θόργκαλ είναι ακριβώς η αντίθεση σε όλα αυτά.

Εύχεστε να δείτε να ξαναζούν κάποιες αξίες;

Ο Jean Van Hamme και εγώ είμαστε προσκολημένοι σε αξίες λιγάκι ειρωνευόμενες σήμερα, όπως η οικογένεια, η δικαιοσύνη, η ελευθερία και η ανοχή. Σε τί εξυπηρετεί όλη αυτή η βία που μεταδίδεται στο σινεμά, την τηλεόραση και κάποια από τα κόμικς; Μοιάζει να χρειάζεται όλο αυτό για να απελευθερωθούμε από τη λύσσα που κουβαλάμε μαζί μας. Μπούρδες ! Νομίζω ότι αυτή η τυποποίηση είναι μια υποκίνηση. Η σειρά "Θόργκαλ" βασίζεται στις φιγούρες και παγκόσμιες ιδέες που απελευθερώνει. Βεβαίως υπάρχουν μάχες. Αλλά ο Θόργκαλ μάχεται πάντα στα πλαίσια της νόμιμης άμυνας, ή για να σώσει τους δικούς του, ποτέ όμως για χτυπήσει ή να σκοτώσει. Στο 25ο άλμπουμ τον βλέπουμε π.χ. να αρνείται να σκοτώσει ένα πουλί απλώς γιατί τον προκάλεσαν. Σ' αυτόν τον κόσμο που δολοφονούμε συνέχεια, το να ξαναζωντανέψουμε την έννοια του σεβασμού στη ζωή είναι πολύ σημαντικό. ...]


"ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΥ ΕΞΠΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΤΟΓΚΙΓΚΑΡΝΤ"

...ΣΤΗΡΙΞΟΥ ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΩΘΗΚΕΣ!

[...Είναι ποτέ δυνατόν να φυλάγεσαι από φύλακα; Είναι ο σκύλος φίλο του ανθρώπου ή το αντίθετο; Ποιά είναι η σχέση ενός ντετέκτιβ με τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ και τί σχέση έχει το πλέξιμο με το εξάσφαιρο; Όλα αυτά τα θεμελιώδη και βασανιστικά ερωτηματικά έχει αναλάβει να τα διασαφηνίσει αμέσως και σαφώς ο Τσακ Μπόουν ντετέκτιβ ρωμαλέος σαν μπουλντόζα και ευρηματικός χμ... καλά ! Άλλωστε η προστασία του τζετ σετ του Λος Άντζελες δεν είναι παιχνιδάκι. Όταν είσαι Ντόγκιγκαρντ αυτό προκαλεί ένα σωρό απίστευτα ξεκαρδιστικά και αναπάντεχα απρόοπτα. Ο Τσακ Μπόουν, ο πιο διάσημος σωματοφύλακας της υφηλίου, είναι επίσης γνωστός για τις γκάφες του και την ατζαμοσύνη του σε ό,τι κι αν καταπιαστεί. Πρέπει φυσικά να σημειωθεί ότι συνοδεύεται από το επίσης διαμάντι στον τομέα βοήθειας τον Τεξ Μάβερικ, που από δεξί χέρι είναι μάλλον το αριστερό, έχοντας σαν μοναδικό στόχο την κατάταξή του σ' αυτό το επάγγελμα, για τη δημιουργία και την διατήρηση του άλμπουμ με αυτόγραφα φωτομοντέλων, στάρλετ, ηθοποιών και άλλων συναφών εκπροσώπων του ευαίσθητου φύλου. Είτε πρόκειται λοιπόν να προστατεύσει τον Πρόεδρο της Μπανανίας ή το Βαρώνο της Φτωχοπαιδιάς δεν έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί το ντουέτο της διερεύνησης και βεβαίως διαλεύκανσης ξαναγράφει την ιστορία της γκάφας και της συμφοράς. Ο τρελλός σεναρίστας του "Λεονάρντο" και του "Ρομπέν των Δασών" ξαναχτυπά! Μια καταιγίδα παραληρήματος μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Μια γελωτοθεραπεία που συνιστάται για 7-77 ετών. Προσοχή! Ο Ντόγκιγκαρντ βλάπτει σοβαρά την κατάθλιψη!

Ο σεναριογράφος του Ντόγκιγκαρντ Bob de Groot δίνει το δικό του ορισμό για το γέλιο σε πρόσφατη συνέντευξη "Το γέλιο είναι στη φύση μου”

Επειδή το πνεύμα της Lombard είναι αυτό που του ταιριάζει καλύτερα (sic), γι' αυτό ο σεναριογράφος Bob de Groot διάλεξε αυτό το χώρο για να στεγάσει τους ήρωές του. Μετά τον άφραγκο Ντόγκιγκαρντ που θα περάσει τους μήνες των καλοκαιρινών διακοπών μέσα σε μια δεύτερη καταιγίδα με γκάφες, έρχεται η επιστροφή της ιδιοφυίας του Λεονάρντο να ξανα-σμίξει με τον παλιότερο Ρομπέν των Δασών προς μεγάλη χαρά των φίλων του κόμικ από 7 έως 77 χρονών... Συνάντηση με τον συγγραφέα των τρομερών παραληρημάτων αυτού του διαβολικού τρίο...

Ο Μεσαίωνας του Ρομπέν των Δασών, η Αναγέννηση του Λεονάρντο, η Ανακάλυψη της Δύσης με τον Λούκυ Λουκ και της σημερινής Αμερικής με τον Ντόγκιγκαρντ... Όλο το διάστημα της χιλιετηρίδας έχετε αναλάβει να σατιρίσετε;

"Ναι, αλλά εντελώς αθέλητα γιατί όλο αυτό ήταν απρογραμμάτιστο. Αυτό στην πραγματικότητα ακολούθησε κάποια γεγονότα. Την ιδέα για να σατιρίσουμε τις περιπέτειες του Ρομπέν των Δασών, την είχαμε ο Τurk κι εγώ, αφού είχαμε δει ένα φίλμ με τον Errol Flynn παραμένει το πιο φημισμένο από αυτόν τον ηθοποιό. Ο Λεονάρντο γεννήθηκε από την υπό-θεση του Greg να φτιάξουμε έναν ήρωα για μια σειρά κωμική για τον "Αχιλλέα Ταλόν" που εξέδιδε η Dargaud. Αυτός είναι που γνώρισε με τις μεγάλες ανακαλύψεις τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Άρχισα να γράφω ιστορίες του Λούκυ Λουκ λόγω της απαίτησης του Μorris να διαφοροποιήσει το δικό του γκρουπ από σεναριογράφους. Όσο για τον Ντόγκιγκαρντ ξεκίνησα για τις περιπέτειές του μετά από μια πρόσκληση του Rodrigue ο οποίος τον δημιούργησε μυστικά κατόπιν επιθυμίας μου."

Αν και το αντικείμενο των σειρών σας είναι βασικά το γέλιο, ακολουθείτε εν τούτοις μια πιστή καταγραφή της εποχής όπου αυτή εκτυλίσσεται;

"Οχι αναγκαστικά. Είναι κυρίως ο περίγυρος και τα κουστούμια που φέρνουν στον νου ή εντοπίζουν την εποχή που ζουν οι προσωπικότητες. Αυτό ακολουθεί την πρόθεση του σχεδιαστή. Σαν σεναριογράφος, αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη. Αυτό που με νοιάζει κυρίως, είναι η κωμική πλευρά των καταστάσεων, τα αναπάντεχα της πλοκής και τα κωμι-κά των διαλόγων. Από 'κει βγαίνουν οι πιο παλαβές ανακατατάξεις, η μία πιο τρελή από την άλλη. Αυτό για τον Λεονάρντο είναι τεχνικά σωστό. Όλο το σκηνικό δείχνεται τη στιγμή που κάτι είναι έτοιμο να ξεκινήσει ή όταν δουλεύει κάτι π.χ. ανακαλύπτει το καλοριφέρ για να ζεστάνει το τσάι του, αλλά αυτό κάνει τη θερμοκρασία ν' ανέβει σε ανυπόφορα επίπεδα !"

Ο κόσμος του Ρομπέν, του Λεονάρντο και του Ντόγκιγκαρντ θα μπορούσε να είναι μια κόλαση στρωμένη με καλές υποθέσεις;

"Κατά κάποιον τρόπο ναι. Το κίνητρο της κάθε μιας από αυτές τις ιστορίες είναι η αποτυχία. Οι πρωτοβουλίες των προσωπικοτήτων ξεκινάνε από προθέσεις των οποίων τ' αποτε-λέσματα θα είναι, όπως νομίζουν, προς όφελός τους, αλλά στο τέλος αποτυνχάνουν γελοιωδώς. Αλλά δεν σταματάει το όλο θέμα εδώ. Η κόλασή τους είναι επίσης και οι άλλοι: Έτσι είναι ο Σερίφης για τον Ρομπέν, ο Βοηθός για τον Λεονάρντο και ο Τεξ Μάβερικ για τον Ντόγκιγκαρντ. Χωρίς να λησμονούμε ένα ολόκληρο θεοπάλαβο, εκνευριστικό και εντελώς στριφνό περίγυρο."...]



"ΜΠΟΜΠΙΡΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ"

[...Η πορεία προς την ενηλικίωση και η συγκομιδή της πείρας που συνεπάγεται καθώς τα βιώματα και τα γεγονότα εμπλουτίζουν τη σκέψη, φαίνεται πως κάποιες φορές προκαλούν την αναγνώρηση πως η παιδική ηλικία, το σημείο απ' όπου όλα ξεκινούν, είναι ικανό να δώσει πρωτότυπες και αναπάντεχες λύσεις απέναντι στις καλά υπολογισμένες και πεπατημένες ενός ενήλικου. Πέρα από αυτό κόπωση ίσως των δημιουργών στο να εξαντλούν ιστορικά θέματα ή φανταστικά έστω, της σκληρής πραγματικότητας που μας περιβάλει οδηγεί στην ανάγκη δημιουργίας ιστοριών με φρέσκο πνεύμα και μια πιο αθώα και άδολη ματιά. Ετσι σε ένα πνεύμα του "Μόνος στο σπίτι", αντίθετα από τους υπερ-ήρωες, υπεράνθρωπους, υπερβολικά ικανούς, αφάνταστα τολμηρούς, ανυπέρβλητα εκπαιδευμένους, σωτήρες της ανθρωπότητας, καλούς σαμαρείτες κ.λ.π., παρατηρούμε την ίδια στροφή και εκεί, όπου, μικροί ανήλικοι και ανεκπαίδευτοι σε οτιδήποτε εκτός από το πατίνι μπόμπιρες, φέρνουν σε απελπιστικό αδιέξοδο τους ενήλικους εχθρούς τους χαρίζοντας φυσικά άφθονο γέλιο. Εδώ όμως δεν έχει αγγιχθεί μια κρυφή πτυχή που υπάρχει σε όλους μας; Δεν έχουν αγγίξει το παιδί που κάποτε όλοι ήμασταν και προσπαθούσε με τα φτωχά μέσα που διέθετε να εξηγήσει τον κόσμο, να κατανοήσει την πλοκή, να αποσαφηνίσει τις κουβέντες των με-γάλων και τελικά να ανακαλύψει την ταυτότητά του; Στο Κόττον Κίντ όπως και στο Λούκυ Κιντ οι ήρωες έχουνσαν σαφές πρότυπο έναν κοντινό τους ενήλικο που τους χρησιμεύει σαν εικόνα με την οποία θα δουλέψουν τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά. Κατά περίεργο λόγο αυτό ο ενήλικας δεν είναι ο πατέρας τους αλλά κάποιος κοντινός συγγενής στην περίπτωση του Κόττον Κιντ και ένας ξένος στην περίπτωση του Λούκυ Κίντ....]


PEARCE ΑΝΑΠΟΛΕΙ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ"

[...Γεννήθηκα στις 6 Μαϊου 1959 στο Roubaix. Οι γονείς μου, βιομήχανοι κλωστοφαντουργίας ήταν εξέχοντες επαρχιώτες. Γι' αυτούς το κόμικ αποτελούσε το αποκορύφωμα της κακογουστιάς. Η μοίρα μου είχε χαραχθεί εκ των προτέρων. Μια μέρα οδηγούσα το Rover μας στο δρόμο για το εργοστάσιο. Δυστυχώς για τους γονείς μου και το πεπρωμένο μου συναντήθηκα με τα πρώτα μου κόμικς. Ε ! Δεν είχα συναντήσει τίποτα πιο εντυπωσιακό: Dan Cooper, Οι τέσσερις Aσσοι, Percevan, Donito, Yoyo και συνεχίζω.Η ανακάλυψη μυθιστορημάτων του Σαν Αντόνιο με προμήθευε με τις πιο ευχάριστες ανατριχίλες. Μέχρι την ημέρα που θα έπεφτα σ' αυτό που θα ήταν η μεγαλύτερη ανατριχίλα της ζωής μου: είχα στα χέρια μου το "Ορυχείο του Dog Bull" ένα άλμπουμ του Chick Bill σχεδιασμένο από τον Tibet και σε σενάριο από τον Goscinny.Εκείνη τη νύχτα κάτω από τα υγρά σεντόνια του πάθους μου, με τα μάτια κόκκινα από το διάβασμα, ωθούμενος από αυτό το μικρό αριστούργημα (διαβάζοντας με φακό τσέπης), αποφάσισα να γίνω σώνει και καλά ο βοηθός του Tibet χρωματίζοντας τα σενά-ρια του Goscinny. Μετά από ένα από αυτά τα παράλογα χτυπήματα της μοίρας που σε κάνουν να αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα, οι γονείς μου καταστράφηκαν από
την κατάρευση του κλωστουφαντουργικού βασιλείου του Βορρά αφήνοντάς με απένταρο.Eτσι έχοντας καταστεί φτωχός από την μια μέρα στην άλλη, αποβλήθηκα από το σχολείο όπου παρέμεινα στάσιμος επί χρόνια, αναγκασμένος να βρω δουλειά άμεσα...]


"MICHEL GREG"

H Mεγάλη αναχώρηση

[...
Η μεγάλη αναχώρηση του Μichel Regnier. Ο Μεγάλος σχεδιαστής και σεναριογράφος Μichel Regnier έφυγε για την "άλλη πλευρά" στις 29 Οκτωβρίου 1999 αφήνοντας ένα σημαντικό έργο πίσω του τόσο σαν λόγο ανάμνησης όσο και σαν κοινό τόπο απόλαυσης του κόμικ και του κόσμου της αφήγησης και του φανταστικού. Ευρύτερα γνωστός σαν Greg δημιούργησε για 50 συνεχή χρόνια στο χώρο του κόμικ, περιλαμβάνοντας πλείστες όψεις του χώρου, δηλαδή χιούμορ, περιπέτεια, κατασκοπεία, γουέστερν και επιστημονική φαντασία, καθώς και συνεργασία με πολυάριθμους δημιουργούς όπως Dany, Auclair, Blanc-Dumont, Devib, Cuvelier, Dupa, Franquin. Οι ιστoρίες του Greg εκδηλώνουν την τάση του δημιουργού για ένα άνοιγμα στο κοινό, ξεκινώντας από μια πραγματικότητα που ήδη υπάρχει και η οποία αναδομείται και επαναπροσδιορίζεται. Το στυλ και τα θέματα των διαλόγων, έχουν ένα τελείως προσωπικό και αμίμητο στυλ. Με φόντο ένα χαρακτήρα ακούραστο και εφευρετικό στο να ανακαλύψει και τελικά να αφηγηθεί την ιστορία. Η αφή-γηση κυλά σ' ένα μίγμα αφήγη-σης και χιούμορ, ο Greg δεν μπορεί τίποτα να αφηγηθεί χωρίς χιούμορ, ακόμα κι αν η ιστορία είναι εντελώς ρεαλιστική. Ίσως γι' αυτό οι ιστορίες του διαβάζονται πάντα με το ίδιο ενδιαφέρον, γιατί μεταδίδουν το ιδιαίτερο χιούμορ και σαρκαστική διέθεση που δεν είναι ανεκδοτικού στυλ, αλλά ξεσκεπάζει το αστείο ή γραφικό μέρος της υπόθεσης σε πλευρές που δεν φανταζόμαστε κάνοντάς μας πολλές φορές να γελάμε όχι με τις χιουμοριστιές σκήνες αλλά με τις ρεαλιστικές και σοβαρές κάτι που είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό στον Ταλόν. Οι ήρωές του δεν είναι απρόσβλητοι ή ειδικά "εκπαιδευμένοι" αλλά απλά καθημερινά θύματα της μηχανής των πιθανοτήτων που όπως ο γείτονάς μας απέναντι, μπλέκονται άθελα σ' ένα κυκεώνα γεγονότων χωρίς να το πολυκαταλάβουν και δεν έχουν καμιά απολύτως διάθεση να γίνουν ήρωες ή ότι άλλο. Το μόνο που θέλουν, είναι να τους αφήσουν στην ησυχία τους να ζήσουν τη ζωή τους όπως την ξέρανε.
Ένας πολύ φίλος του και γνωστός μας, ο Van Hamme έχει να πει δύο λόγια για να περιγράψει τον Greg: "Λαμπρός, υπερβολικός, γενναιόδωρος, συναισθηματικός, εγωκεντρικός, πιστός, θερμός, κυνικός, εργατικός, θαρραλέος και κυρίως γεμάτος ταλέντα. Είναι πολλά για ένα και μοναδικό άτομο. Όσοι τον έχουν συναντήσει στον δρόμο τους τον ξέρουν εξ΄άλλου. Τον αγαπούν, τον μισούν, τον ζηλεύουν ή τον θαυμάζουν. Αλλά κανείς του δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος μπροστά στην ευφράδεια, την νοημοσύνη και την ειλικρίνεια αυτού του ατόμου...]


"ΜΕ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"

Οι Marini και Smolderen ρίχνουν στους δρόμους του κόσμου έναν ατίθασο νομάδα

"...Aν και οι νομάδες έχουν προ πολλού εκλείψει κάποια εγκαταλελειμένα παιδιά γνωρίζουν τη σκοτεινή πλευρά της ζωής ανάμεσα στους αφιλόξενους τοίχους κάποιου ορφανοτροφείου στην καρδιά του "πολιτισμένου" κόσμου και αυτοχρίζονται νο-άδες της ίδιας τους της ζωής οδηγώντας το σώμα τους και την ψυχή τους πάνω στους εμπορικούς ή άλλους δρόμους. Το φορτηγό σύμβολο του όγκου, του φορέα και του χρήματος, σαν ενδιάμεσο του παραγωγού και του καταναλωτή έρχεται σαν συμπλήρωμα του νομάδα που σαν σκοπό έχει να μεταφέρει τα αγαθά στις 4 γωνιές του πλανήτη. Αλλά η μοίρα θέλει το νομάδα να έλκεται από αγαθά παράνομα ή επικίνδυνα αφού αποτελούν στοιχεία της ζωής που γνώρισε. Ο Τζίπσυ, ένας τέτοιος ήρωας, γεννήθηκε σε κάποιο μικρό χωριό που δοκιμάστηκε από τις πολιτικές ανακατατάξεις και την δικτατορία που τείνουν να γίνουν μόνιμο χαρακτηριστικό σ' ένα κόσμο που αλλάζει και ψάχνει να βρει την ταυτότητά του καταστρέφοντας την ταυτότητα των άλλων. Oπως πανίσχυρα έθνη αλλοιώνουν και εξαλείφουν την ταυτότητα μικρότερων λαών έτσι και το χωριό του Τζίπσυ μπαίνει στον στόχαστρο κάποιων που η τσιγγάνικη οντότητα αποτελεί ενόχληση. Ο Τσιγγάνος γίνεται για άλλη μια φορά σύμβολο του αδικημένου φυγά και στην επιστροφή του ο Τζίπσυ ενσωματώνεται στον νέο κόσμο με στόχο, τί άλλο; την επιβίωση. Η χαμηλή του μόρφωση δεν τον αφήνει να εκπέμψει κάποιο μήνυμα, οι εκφράσεις του είναι απλές και καταφατικές. H θέλει ή προτίθεται. Σαν συνοδό και στήριγμα στη ζωή του καθώς και άλλοθι της βίαιης συμπεριφοράς του η Ομπλίβια, η μικρή αδερφή του που έχει μια παρόμοια τύχη αλλά το απωθημένο του Τσαγκόι, του τσιγγάνου, για καλύτερη ζωή φέρνει τώρα τον Τζίπσυ στη θέση του πατέρα και εκπαιδευτή. Ο Τζίπσυ χαρίζει ένα μέρος του κέρδους του στην μόρφωση της αδελφής του, πού αλλού; στην Ελβετία, τον προστατευμένο παράδεισο της καλής κοινωνίας και του σαβουάρ βιβρ αρκεί βέβαια να πληρώνεις. Oταν πληρώνεις έχεις ό,τι θέλεις. Μόνο που ο παράδεισος δεν είναι πάντα αυτός που δείχνει. Ο διάκοσμος της ιστορίας είναι μείγμα τεχνολογίας, φουτουρισμού,τσιγγάνικης μαγείας, συναντήσεων διάφορων ετερόκλητων φυλετικών ομάδων, πέρα από το δυτικό τύπο,που εκπηγάζουν ίσως, από την συνεχή τάση του δυτικού σεναριογράφου για την αναζήτηση ηρωισμού και νοήματος μέσα από το εξωτικό, φανταστικό στοιχείο και την ανατολική κουλτούρα. ..."



"ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ"

Ο Μάρτιν Μυστέρ στην αναδίφηση των μυστηρίων του πολιτισμού


[...Χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ιστορίας, είναι να αφήνει πίσω της ερωτηματικά και ασάφειες σχετικά με την ιστορική πλοκή των καταστάσεων στις οποίες εμπλέκονται τα έθνη ή οι άνθρωποι χωριστά. Ο ντετέκτιβ που έρχεται να εμβριθήσει στα ιστορικά μυστήρια, είναι ο Μάρτιν Μυστέρ, δημιουργία των Castelli και Alessandrini στην αρχή και άλλων μετέπειτα. Ρόλος του να κοιτάξει πίσω στο χρόνο ακολουθώντας το νήμα μυστηριωδών περιπετειών στις οποίες εμπλέκονται άτομα που δεν φαίνεται να έχουν πάντα σχέση με τον δικό μας χωροχρόνο αλλά ακολουθούν τα δικά τους σχέδια που συλλαμβάνονται και εκτελούνται σαν μια σκοτεινή παρένθεση μέσα στον δικό μας κόσμο. Ο Μάρτιν Μυστέρ συνοδεύεται από έναν βοηθό περίεργο όπως αυτό του Ντύλαν Ντογκ, αλλά ο δικός του βοηθός είναι προϊστορικής καταγωγής τον οποίο κατάφερε να πάρει κάτω από την προστασία του μετά από δικαστική διαμάχη. Eδώ ο δημιουργός σκιαγραφεί ένα πορτραίτο που συνδυάζει ανθρωπισμό, δυναμισμό και μυστήριο. Ο Μάρτιν Μυστέρ χτίζεται με παρόμοια στοιχεία και καθώς ο ίδιος δεν ακολουθεί το ιστορικό κατεστημένο σχετικά με την εξήγηση της ιστορίας, δείχνει να έχει την δική του εξήγηση που κάθε νέα έρευνά του είναι και ένα μικρό βήμα για την επαλήθευσή της ή όχι ! Ο Μάρτιν δεν αρνείται την χρήση των τελευταίων μέσων της τεχνολογίας καθως ο προσωπικός του υπολογιστής είναι το δεξί του χέρι στο να αποθηκεύει και να οργανώνει τις σκέψεις του. Η αρχική ιστορία εκτυλίσσεται με πυρήνα την ιστορική αφήγηση του Πλάτωνα για την Ατλαντίδα όπως περιγράφεται στον Τίμαιο...."

Hosted by Iris Media  

Copyright 1998 ΜΑΜΟΥΘ COMIX
Σχεδίαση site ΜΑΜΟΥΘ COMIX