Κατάλογος
Δημιουργοί
Κυκλοφορίες
Διάφορα

Επικοινωνία

Μαμούθ κόμιξ

 

"ΑΜΠΡΑΦΑΞ - ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ ΣΕ ΔΡΑΣΗ"

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

Editorial
Morris - Μισός αιώνας γέλιου
Αρχαίοι θαλασσοπόροι
25 Χρόνια Αμπραφαξ
Μπλέικ και Μόρτιμερ - Οι κανόνες του παιχνιδιού
Bloodline - Επικίνδυνες υποθέσεις
Η επανάσταση των ενστίκτων και της χλωροφύλλης
Thierry Smolderen - ενας σεναριογράφος στο Internet

         

"EDITORIAL"

"Συνταξιδιώτες της καυτής ερήμου του καλοκαιριού που μόλις πέρασε, πιθανόν να σας άφησε κάπως κουρασμένους και χαλαρωμένους με κάποια απορία ίσως, για την αργή μεταβολή του καιρού αλλά και και της γενικής αίσθησης του κοινωνικού μας χώρου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια τρoποποιείται με ρυθμούς άγνωστους στους παλαιότερους.
Εν τούτoις όμως, οι παλιές συνήθειες είναι πάντοτε παρούσες, καθώς η έκθεση του βιβλίου στο πεδίο του Άρεως θα είναι μια καλή αφορμή να συμπληρώσουμε τις συλλογές μας και να ενημερωθούμε για τις νέες εκδόσεις. Τα μέλη του Comicon θα μπορούν να προμηθευτούν τον τόμο "300”του Frank Miller στην τιμή των 3.800 δρχ.(τα ταχυδρομικά έξοδα συμπεριλαμβάνονται) για όσο υπάρχει στοκ, δικαιούνται δε 10% έκπτωση σε οποιαδήποτα άλλη αγορά τους. Μια διαφορετική άποψη κόμικς υπογράφει η εταιρεία MOSAIK με την εξαιρετική δουλειά, από άποψη σεναρίου και σχεδίου.Οι Άμπραφαξ είναι μια τριμελής παρέα που ταξιδεύει σε όλες τις ιστορικές εποχές και βοηθώντας τους αδύναμους και παραγκωνισμένους μεταδίδει την αίσθηση κριτικής που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το κωμικό σκηνικό του σεναρίου. Δημιουργημένο στην Δρέσδη στη δεκαετία του ‘70, φέρει, μαζί με την εξαιρετική κινηματογραφική πλοκή, την αδιόρατη κριτική της κοινωνίας, του πλούτου και των “ίσων” ευκαιριών. Η πρώτη ιστορία εκτυλίσσεται την εποχή του μεσοπολέμου, του οικονομικού κραχ, της ποτοαπαγόρευσης, περιόδου που δοκιμάστηκαν έντονα, εκατομμύρια Αμερικανών και ευνοήθηκαν φαινόμενα δεφθαρμένων και αντικοινωνικών στοιχείων κάθε είδους.Υπάρχει άραγε υπάρχει αναφορά στην δική μας χρoνική περίοδο, όπου ο καθένας μας καλείται να συνδεθεί κινητώς ψυχοσωματικά με το χρηματιστήριο ή ίντερνετ για να είναι wired; Όπου πιέζεται να μπεί σε ένα παιχνίδι κυνηγιού του χωρίς κόπο χρήματος; Ποιά προδιαγράφεται άραγε η πορεία ενός κόσμου όπου όλοι πιεζόμαστε καθημερινά να καταστούμε η ψηφίδα με οικονομικό και υποστασιακό ρόλο ενός απέραντου ψηφιδωτού του οποίου αγνοούμε το πραγματικό του μοτίβο; Ποιά είναι η θέση του ανθρώπου όταν διαρκώς υιοθετεί πλαστές αξίες ή όταν τις υιοθετούν άλλοι για λογαριασμό του; Παράλληλα άλλοι δημιουργοί εργαζόμενοι με διαφορετικά από τα παραδοσιακά μέσα και χρησιμοποιώντας τις εξελίξεις της 3D απεικόνισης δημιουργούν ιστορίες όπως η πρόσφατη δημιουργία "Μέγκαλεξ" των F.Beltran και A. Jodorowsky η οποία είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή και περιγράφει ένα φανταστικό κόσμο του μέλλοντος, όπου ο τεχνητός παράδεισος και η υποταγμένη ανθρώπινη κοινωνία αντιπαρατίθεται με τα εναπομείναντα φυσικά στοιχεία.Η πορεία του κόσμου σήμερα εξασφαλίζει ένα ειρηνικό, ασφαλές και προοδευτικό μέλλον ή οι δημιουργοί των κόμικς εκτός από το γέλιο, στοχεύουν και σε κάποιου είδους μια προειδοποίηση;

Η.Χ


"ΜΙΣΟΣ ΑΙΩΝΑΣ ΓΕΛΙΟΥ"
Δημιουργικότητα και τόλμη στα πρώτα βήματα ενός δημιουργού.


[...Ο“Προφήτης” σε σενάριο Patrick Nordmann είναι η καινούργια περιπέτεια του Λούκυ Λουκ που κυκλοφόρησε το Μάρτιο στη Γαλλία. Βλέπουμε τον διάσημο καουμπόι σε κατακτήσεις μαζί φυσικά με τους Ντάλτον, τον Dunkle έναν τσαρλατάνο για τον οποίο ο Ρανταπλάν είναι η συμπάθειά του. Πάντοτε ευγενικός, με μια σιλουέτα νεανική ο Morris θέλησε να απαντήσει σε μερικές από τις ερωτήσεις μας. Με τον τρόπο του. Λακωνικά πάντοτε ή...ντροπαλά;

Θυμάμαι μια μέρα θα σχεδιάζατε για όσο θα το επέτρεπε το κέφι σας γι'αυτό.

Παίρνω πάντα την ίδια ικανοποίηση όταν πραγματοποιώ τα Λούκυ Λουκ μου. Είναι το επάγγελμα που θα μαθαίνω μέχρι την τελευταία μέρα.

Κρατάτε το Λούκυ Λουκ ζωντανό από το 1946-47...Πώς αισθάνεστε σε σχέση με μιa τόσο μακριά ιστορία;

Νιώθω άσχημα όταν σκέφτομαι ότι κάνω Λούκυ Λουκ εδώ και 54 χρόνια. Αισθάνομαι σαν να άρχισα χθες ή προχθές.

Θυμάστε πώς σας ήρθε η πρώτη ιδέα για τη δημιουργία αυτού του ήρωα;

Δεν θυμάμαι πιά ούτε γιατί ούτε πώς δημιούργησα τον Λούκυ Λουκ, ούτε πότε τον δημιούργησα. Νομίζω ότι μου άρεσε να σχεδιάζω χτενίσματα για κάποιο λόγο.

Από τότε που γράψατε και σχεδιάσατε το “Αριζόνα” , το 1946, θα φανταζόσασταν ότι θα σας οδηγούσε σε μια τέτοια καριέρα ; Είχατε άλλους ήρωες σε ρεζέρβα, σε περίπτωση που δεν θα τραβούσε την προσοχή του κοινού σας;

Όχι, δεν προέβλεπα τέτοια επιτυχία. Αν ο Λούκυ Λουκ δεν είχε αυτή την επιτυχία φαντάζομαι ότι θα είχα σκεφτεί να φτιάξω μια σειρά τον καιρό της ποτοαπαγόρευσης, στο Σικάγο, με τον Έλιοτ Νες και τον Άλ Καπόνε.

Στις αρχές σας ήσασταν πολύ επηρεασμένος από το κινούμενο σχέδιο...

Ναί και σε τέτοιο βαθμό ώστε οι ήρωές μου είχαν τέσσερα δάχτυλα σε κάθε χέρι. Αλλά γρήγορα κατάλαβα ότι αυτή η απλοποίηση δεν ήταν αποδεκτή στον κόσμο των κόμικς !

Μια νέα σειρά κινουμένων σχεδίων είναι έτοιμη να πραγματοποιηθεί, συζητιέται επίσης μια ταινία μεγάλου μήκους με τον Djamel στο ρόλο του Τζόε Ντάλτον. Μπορείτε να μας πείτε κάτι περισσότερο;

Είναι πολύ νωρίς για να μιλήσω, γιατί τα συμβόλαια δεν έχουν υπογραφεί ακόμα...

Θυμάμαι ότι σας είχα δει μια μέρα μαζί με τους Roba, Franquin και Will...Σκέφτομαι τους Peyo, Rene Goscinny, J. Charlier, Gillain...Τα Γαλλικά κόμικς εκτός, από το ταλέντο και την επιτυχία αντιπροσωπεύουν και μια όμορφη επιτυχία στον τομέα της φιλίας. Έτσι δεν είναι;

Σίγουρα. Υπήρχε σε αυτή την ομάδα μια συνεργατικότητα και μάλιστα μια απρόσβλητη φιλία,κάτι το οποίο είχε θετικό αντίκτυπο στη δουλειά...]


"ΑΡΧΑΙΟΙ ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΡΟΙ"

Ο J.Martin και οι αρχές της ναυτικής περιπέτειας


Πριν από την ανακάλυψη του τροχού και την δημιουργία δρόμων και οδών, ο άνθρωπος μεταχειρίστηκε τις λίμνες, τα ποτάμια και θάλασσες για την μετακίνηση και το εμπόριο. Παράδειγμα αποτελεί η Αίγυπτος η οποία όντας προικισμένη με ένα εξαιρετικό ποτάμι, δημιούργησε πολυάριθμα πλοία και οι κάτοικοί της άνοιξαν αυλάκια που τους επέτρεψαν να αξιοποιήσουν σε βάθος την κοιλάδα του Νείλου. [...] Η ίδια περίπου κατάσταση επικρατούσε και στις κοιλάδες του Τίγρη και του Ευφράτη όπου πρωτόγονοι λαοί και κατόπιν οι Ασσύριοι και οι Πέρσες, ίδρυσαν τις πόλεις τους στις όχθες των ποταμών και των λιμνών χρησιμοποιώντας τους υδάτινους δρόμους για τις κύριες επικοινωνίες τους. Αυτή η κατάσταση άλλαξε λίγο με τους Έλληνες γιατί πέρασε στα χέρια ενός λαού που κατοικούσε μια χώρα με δαντελένιες ακτές περιτριγυρισμένη από πολυάριθμα νησιά και μέρη στα οποία η πρόσβαση ήταν πιο εύκολη από τη θάλασσα παρά από την ξηρά. Το πλοίο επικράτησε σαν το προτιμώμενο μέσον της μεταφοράς του ανθρώπου. Aυτό δεν έγινε χωρίς ρίσκο, γιατί τα πλοία που διέτρεχαν τη Μεσόγειο ήταν αναγκασμένα να πλέουν κοντά στις ακτές και έπρεπε κάθε νύχτα, να βρίσκουν κάποιο κόλπο ή κάποια φιλόξενη αμμουδιά. [...] Από τη στιγμή που τα κέντρα εξουσίας και δύναμης μετακινήθηκαν προς τη Καρχηδόνα και τη Ρώμη, οι μετακινήσεις από ξηράς βελτιώθηκαν για να πολλαπλα-σιαστούν την εποχή των ρωμαίων αυτοκρατόρων, χωρίς όμως αυτό να γίνει εις βάρος των θαλασσίων μεταφορών. Το αντίθετο μάλιστα.Είναι κατ’ αυτή τη περίοδο που τα πλοία έγιναν πιο σταθερά και γρήγορα και μέχρι να αντικατασταθεί το σύστημα προώθησης από κάποιο άλλο, η ανθρώπινη δύναμη ήταν κυρίαρχη. Αυτό έγινε δυνατό χάρις στην δουλειά που επέτρεπε στους αυτοκράτορες και στα έθνη να εξουσιάζουν “μηχανικά μέσα” φθηνά, πολυάριθμα και εύκολα αντικαταστάσιμα. Εν τούτοις στην ελληνιστική εποχή, οι σοφοί της Αλεξάνδρειας είχαν εφεύρει την ατμομηχανή και κατάφεραν να προχωρήσουν μια μηχανή που χρησιμοποιούσε τη δύναμη της για να κινείται πάνω σε 4 τροχούς… Αλλά ο άνθρωπος είναι έτσι πλασμένος ώστε να εφευρίσκει κάτι όταν το’ χει πραγματικά ανάγκη. Έτσι, ο ατμός είχε ανακαλυφθεί, ο τροχός επίσης, εδώ και πολύ καιρό και κανείς δεν αποφάσισε να ανακαλύψει μια μπιέλλα ή ένα πιστόνι, ή οποιοδήποτε άλλο παράγωγο που θα μπορούσε να μεταφέρει την ωστική δύναμη σε έναν τροχό ή μια έλικα. Τελικά δεν είναι παρά 18 αιώνες αργότερα, που σπρωγμένοι από την ανάγκη, εφευρέτες που ονειρεύτηκαν να περιστρέψουν πτερυγιοφόρο τροχό στο νερό και μεγάλους μεταλλικούς τροχούς πάνω σε ράγες. Αυτή η καθυστέρηση στέρησε την ανθρωπότητα από πολλές ανέσεις και τόσες άλλες ανακαλύψεις ! Σίγουρα το πανί πρόσφερε μεγάλες δυνατότητες στην πλεύση, αλλά είχε πάντοτε ανάγκη μια ισχυρή ανθρώπινη δραστηριότητα υποχρεώνοντας συχνά το πλήρωμα να είναι περισσότερο από τους ταξιδιώτες. Ευτυχώς παρέμεινε η ομορφιά ενός συνόλου σε δράση, η ευγένεια του σκοπού των συμμετεχόντων, συχνά προερχομένων από διάφορες φυλές που εξελίσσετο με χάρη και χωρίς θόρυβο. Τελικά μπορούμε να πούμε ότι το πανί υπήρξε η πιο όμορφη στιγμή Στην ιστορία του ναυτικού, ότι διήρκησε για αιώνες και ότι δεν εξαφανίστηκε εντελώς. Δεν μένει παρά να στοχαστούμε τα πλοιάρια της Ερυθράς θάλασσας ή τους φελάχους τους Νείλου, διασχίζοντας τους φοίνικες ή περπατώντας ανάμεσα σε κολώνες χιλιετηρίδων για να πεισθούμε. Αρκεί να πάμε στην Αίγυπτο κάτι που μπορούμε να ευχηθούμε σε κάθε άνθρωπο...]

Jacques Martin.



"25 XΡΟΝΙΑ ΑΜΠΡΑΦΑΞ"
Μια διαφορετική έκδοση συνδυάζει χιούμορ με κριτική

[ ...Οι Αμπραφαξ υπάρχουν από το 1975. Το περιοδικό τους το -MOSAIK- υπήρξε από την αρχή ένα από τα πιο αγαπημένα παιδικά περιοδικά της χώρας. Οταν το Δεκέμβριο του 1975,οι μηχανές ενός μεγάλου τυπογραφείου της Δρέσδης, ξεκίνησαν και τύπωσαν τα πρώτα τεύχη των Αμπραφαξ, οι προετοιμασίες έξι μηνών είχαν δώσει, ένα όμορφο αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια αυτού του εξαμήνου συμπληρώθηκαν οι σχεδιασμοί των χαρακτήρων και αναπτύχθηκε ένα νέο πλάνο για τα σενάρια. Οι Άμπραφαξ σαν πειραχτήρια που είναι, έπρεπε να αναβαπτισθούν μέσα σε άλλους πολιτισμούς, και με πονηριά και χιούμορ, να σταθούν στο πλευρό των καταπιεσμένων απανταχού της γης. Από την πρώτη κιόλας έκδοση πουλήθηκαν 600.000 αντίτυπα. Σε λίγα μόλις χρόνια η έκδοση έφτασε ήδη το ένα εκατομμύριο αντίτυπα και θα έφθανε πολύ περισσότερα, αν δεν υπήρχε έλλειψη χαρτιού. Οι ιστορίες και τα σκίτσα ετοιμάζονταν από μια δυνατή ομάδα, που είχε ήδη μια μεγάλη εμπειρία στη δημιουργία εικονογραφημένων ιστοριών. Το καλοκαίρι του 1980 ανέβηκε στη σκηνή ενός μεγάλου θεάτρου επιθεώρησης στο Βερολίνο ένα σόου με την παρέα των Αμπραφαξ. Οι πολιτικές ανακατατάξεις του 1989/90 είχαν σαν αποτέλεσμα κάποιες σημαντικές αλλαγές για τους Αμπραφαξ. Ενα διαφοροποιημένο σύστημα διανομής, νέο χαρτί, καινούρια τυπογραφεία… Παρόλα αυτά οι Αμπραφαξ κατάφεραν να σταθούν και στην ενωμένη Γερμανία. Ο αριθμός των συνεργατών στον εκδοτικό οίκο MOSAIK διπλασιάστηκε από το 1989 ! Το 1991 οι Αμπραφαξ εμφανίστηκαν για πρώτη φορά εκτός του περιοδικού MOSAIK: περισσότερες από ογδόντα συνέχειες σε καθημερινά στριπ δημοσιεύονταν σε μια ημερήσια εφημερίδα του Βερολίνου. Σήμερα οι Αμπραφαξ εμφανίζονται τακτικά σε περιοδικά με μεγάλη κυκλοφορία...]
]


"ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ"
Οι Μπλέϊκ & Μόρτιμερ επανέρχονται στα παλιά γνώριμα πεδία δράσης.


[...Φθινόπωρο 1997. Ο Ted Βenoit, σχολαστικός και επιμελής δουλεύει πάνω στο Etrange rendez-vous, δεύτερο επεισόδιο των ιστοριών του Μπλέϊκ & Mόρτιμερ δημιουργημένων από τον Jean Van Hamme. Ο τελευταίος ανέβαλε το σενάριο εδώ και ένα χρόνο, λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας. Ο εκδότης πρότεινε λοιπόν στον Ted Benoit, έναν άλλον σχεδιαστή για να τον υποστηρίξει κάτι που δεν έγινε. Αρχές του 1998 η απόφαση πάρθηκε : Μία δεύτερη ομάδα θα βάλει σε κυκλοφορία μιά άλλη περιπέτεια των Μπλέϊκ & Μόρτιμερ. τριανδρία αποτελείται από τους : Andre Juillard - ήδη γνωστό το 1987 από το Ιδρυμα Jacobs - στο σχέδιο, τον Ives Sente στο σενάριο και τον Didier Command στο χρώμα. Τρείς δημιουργοί των οποίων το πιο κοινό σημείο είναι ο θαυμασμός χωρίς όρια για το έργο του Edgar Pierre Jacobs. Αυτό που έμενε είναι να στηθεί ένα άλμπουμ :60 σελίδες ούτε πιο πολύ ούτε πιο λίγο. “Οταν πήγα στη Dargaud , δεν δίστασα για πολύ. Το σχέδιο μου άρεσε πολύ γιατί με έκανε να ξαναζήσω τους ήρωες του Jacobs. Μέσα στο νοσταλγικό πλαίσιο της δεκαετίας του ‘50. Κερασάκι στη τούρτα, η “γραφιστική μου Βίβλος” θα έπρεπε να γίνει η μυθική “Κίτρινη σφραγίδα” εξηγεί ο Andre Juillard - που είχε ήδη εργαστεί στο πρώτο άλμπουμ του (το Passe immobile) της συλλογής “Tο τελευταίο Κεφάλαιο” θέτοντας επί σκηνής τον Μπλέϊκ & Μόρτιμερ. Ενα άλμπουμ προσωρινά γραμμένο από τον Didier Convard, συνεργάτη του Andre Juillard που επιθυμούσε να περάσει μερικούς μήνες παρέα με τον Μπλέϊκ & Mόρτιμερ. Το άλμπουμ μπήκε λοιπόν στην τελική ευθεία την άνοιξη του ‘98 δίνοντας την απαραίτητη ικανοποίηση στους δημιουργούς του να πάρουν μέρος σε μια από τις πιο όμορφες εκδοτικές περιπέτειες. Η “Συνωμοσία Βορονόφ” αρχίζει το 1957 στη Ρωσία. Ο ψυχρός πόλεμος είναι στο αποκορύφωμά του και ο διαστημικός ανταγωνισμός μεταξύ Ρώσων και Αμερικάνων είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του πολέμου. “Η παράδοση του Μπλέϊκ & Mόρτιμερ είναι να μήν δείχνει σε μαύρο άσπρο τα γεγονότα τη συγκεκριμένη εποχή ή χρονιά που παρουσιάζονται. Αλλά ο Jacobs δεν παρουσιάζει παρά ιστορίες της εποχής του. Αρκεί να γνωρίζουμε πότε τις δημιούργησε ώστε να αντιληφθούμε την εποχή του. Στα δύο τελεύταια άλμπουμ η παράδοση έχει γίνει σεβαστή...]


"ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ"

Οι Ange και Varanda ιχνηλατούν μια σύγχρονη υπόθεση δόλου και αστυνομικού μυστηρίου.

[...
Μια σύγχρονη μεγαλούπολη είναι η ακτινογραφία ενός ολόκληρου οικοδομήματος αξιών, τάσεων και τρόπου ζωής. Όχι ότι αυτή η ζωή δεν είναι αρκετά μπλεγμένη από μόνη της αλλά όσο λιγότερο καθημερινός είναι κάποιος τόσο περισσότερο πιθανό είναι η ζωή του να είναι ασυνήθιστη ή να την κάνουν κάποιοι άλλοι ασυνήθιστη για λογαριασμό του. Στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις ή μητροπόλεις η ζωή δεν είναι τυχαία αλλά ακολουθεί κάποιο σχέδιο. Μπορεί εσύ κι εγώ να αγνοούμε αυτό το σχέδιο αλλά όχι οι σχεδιαστές που γράφουν την πορεία μου με σινικό μελάνι, στο ριζόχαρτο των υποθέσεών τους.Ορισμένες φορές το σχέδιο θέλει διόρθωση, κάποιες μολυβιές να ξαναγίνουν, γι'αυτό υπάρχει η γόμα ή το μπλάνκο, αλλά να, ως δια μαγείας το σχέδιο ξαναδιορθώνεται και όταν το μελάνι στεγνώσει είναι έτοιμο φρέσκο και άμεσο για να εφαρμοστεί. Σ'αυτή τη σειρά ο Ange μας αφήνει κάποιους προβληματισμούς πάνω στον φόνο, το σχέδιο κάποιων για την ζωή των άλλων ή τη δική σας και φυσικά αυτό που πάντα κρύβεται και εννοείται: Το χρήμα. Αυτή η σειρά ξεπετάει ωμά το θέμα της πανεύκολης εξολόθρευσης κάποιων από κάποιους άλλους και ίσωςμας κάνει να απορήσουμε για ένα θέμα που δυστυχώς έχουμε συνηθίσει σαν τον αέρα που αναπνέουμε ή σαν τον θόρυβο των αυτοκινήτων στον δρόμο, λές και κάποιος ανακαθόρισε ότι είμαστε όλοι αναλώσιμοι. Η υπόθεση στην ιστορία του Ange που ξεκίνησε ασπρόμαυρη και χρωματίστηκε αργότερα ξεδιπλώνει ένα μυστήριο για την προέλευση 4 παιδιών, ενός άγνωστου πατέρα μιας επίσης αμφισβητούμενης μητέρας και φυσικά πλούτου.Μια μοντέρνα αστυνομικός μπαίνει στα ίχνη της υπόθεσης που έχει σαν μοναδικούς μάρτυρες δύο μικρά παιδιά, επιζώντες ενός φονικού. ...]


"Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΗΣ"

Ο κόσμος του μέλλοντος αντιμέτωπος με τη φύση.

"[...Το Μegalex, είναι κατά γράμμα ο Μεγάλος Νόμος. Αυτός που βασιλεύει σ' αυτόν τον πλανήτη που η Βασίλισσα Μαρέα μεταμόρφωσε σε τεράστια και ενιαία πόλη, προσυπογράφοντας τον φυσικό νόμο: είναι απαγορευμένη η αναπαραγωγή και η καλλιέργεια οτιδήποτε του φυτικού. Οι αστοί γεννιούνται μέσα σε δοκιμαστικούς σωλήνες και η διάρκεια ζωής τους είναι ζήτημα κοινωνικής ταξης και ελέγχεται από ένα βύσμα φυτεμένο μέσα τους. Οι αστυνομικοί έχουν δικαίωμα ζωής 400 ημερών, οι αστοί 40 ετών και η βασίλισσα 4.000 ετών. Η τροφή αποτελείται από μια γλοιώδη τεχνητή ουσία που λέγεται μάννα, την οποία ρίχνουν ιπτάμενοι τροφοδότες πάνω από τον πληθυσμό. Σ' αυτόν τον πλανήτη υπάρχουν μόνο δύο τρύπες στον πολεοδομικό ιστό : μία πράσινη τρύπα όπου ανθίζει ακόμα ό,τι έχει απομείνει από το δάσος και μία τρύπα μωβ που είναι ο Νεκρός Ωκεανός. Αλλά αυτή η ολότελα τεχνητή τάξη, που εκδίωξε τον φυσικό νόμο, είναι σε αμφισβήτηση από τους επαναστάτες που ονομάζονται “αντιρρησίες”. Η μάχη τους αυτή ενάντια σ' αυτήν την τάξη περιγράφεται σ' αυτή τη σειρά. Στον πρώτο τόμο, βλέπουμε πως ένας αστυνομικός που γεννιέται σε δοκιμαστικό σωλήνα παρουσιάζει μια ανωμαλία (είναι γιγάντιος) και ενώ θα 'πρεπε να εξοντωθεί, καταφέρνει να ξεφύγει και να ενωθεί με το στρατόπεδο των επαναστατών...]"



"ΤHIERRY SMOLDEREN"

Ένας σεναριογράφος στο Internet.


[...Oι χρήστες του internet γνωρίζουν δίχως αμφιβολία ένα site με το παράξενο όνομα "Coconino World", ένα εβδομαδιαίο περιοδικό του κόμικ δημιουργημένο από νέους καλλιτέχνες πεπεισμένους για την αξία του και το μέλλον του κόμικ στο internet. Μέσα στην ομάδα σύνταξης του Coconino συγκαταλέγεται και ο Thierry Smolderen, σεναριογράφος του Τζίπσυ, και καθηγητής σεναρίου στην Ανώτερη Σχολή εικόνας:

Γιατί δημιουργήσατε το site "Coconino World";

Είμασταν δύο που πιστεύαμε εξαιρετικά στις δυνατότητες του Web από την άποψη της ηλεκτρονικής έκδοσης. Ο Djosepe Gaignard και εγώ ο ίδιος βάλαμε στοίχημα μπροστά σε ένα τραπέζι από συνεργάτες, στην Angouleme, το περασμένο Δεκέμβριο, αν θα μπορούσε να φτιαχτεί ένα εβδομαδιαίο περιοδικό χωρίς να κοστίσει τίποτα και να είναι online. Βασιστήκαμε σε ένα όγκο ιστοριών σχεδιασμένων από φίλους εδώ και 5 - 6 χρόνια και δημοσιευμένες με την ευκαιρία του Φεστιβάλ. Οπωσδήποτε, αυτό το στοίχημα έκρυβε ένα ακόμα σπου-αιότερο που ήταν η παραγωγή ενός νέου μέσου επικοινωνίας με αυτό το καινούργιο μέσο.

Ποιός είχε την ιδέα να παρουσιάσει το Coconino σαν αμερικάνικη εφημερίδα των αρχών του αιώνα ;

Ο Djosepe Gaiguard και ο Guillame Navailles που συγκέντρωσαν επίσης τα στοιχεία για την κατασκευή της σελίδας και τη λειτουργία της εφημερίδας. Ο Djosepe και ο Guillaume (καθώς και ο Domme Bertail, ο εικονικός μας εκδότης) ενσαρκώνουν καλά αυτή τη καινούργια κουλτούρα εικόνας η οποία αναπτύσεται στην Angouleme. Η προσέγγισή τους είναι εύστροφη και ταυτόχρονα σοφή. Σε σχέση με την αυθεντική είμαστε εντελώς αποδεσμευμένοι.

Το αντικείμενο είναι μονάχα να παρουσιάσετε ιστορίες κόμικς ή θέλετε να δώσετε και κάποια άλλη διάσταση στο εβδομαδιαίο περιοδικό σας ;
Εχουμε πολλά σχέδια. Τη στιγμή που οι αναγνώστες θα διαβάζουν αυτή τη συνέντευξη θα έχουμε πιθανόν πετύχει να ενσωματώσουμε το πρώτο multimedia στο Coconino :ένα συμπλήρωμα στο στύλ του Φλάς με animation, ήχο κ.λ.π. Πολλοί συνεργάτες σχεδιάζουν πάνω σε αυτό το είδος συλλογισμών και θα αρχίσουν να τις πραγματοποιούν προς το τέλος του χρόνου...]

Hosted by Iris Media  

Copyright 1998 ΜΑΜΟΥΘ COMIX
Σχεδίαση site ΜΑΜΟΥΘ COMIX